دیدگاه برنامه‌سازان رادیوهای جهان درباره رسانه شنیداری و ایران

پیش به سوی رادیوی دیجیتال

رادیو به عنوان رسانه شنیداری فراگیر، روز به روز به ماهیت واقعی خود که در دسترس بودن است، نزدیک می‌شود. این رسانه سعی دارد همراه با علم و فناوری روز دنیا، نهایت فناوری را برای همراهی و همکاری موثرتر با مخاطب به خدمت بگیرد و در این راه با صورتی پیر و سیرتی جوان در راستای هدفش حرکت کند.
کد خبر: ۲۵۶۰۷۹

رادیو در این مسیر از جهانی شدن غافل نشد و در دومین اجلاس جهانی ای‌بی یو، هنرمندان و مدیران ارشد رادیویی 42 کشور دنیا را در سالن همایش‌های صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران در تهران با خود همراه کرد تا در صدای جهانی از افکار جهانی نیز غافل نشود.

بعد از جلاس، طی یک سفر یک‌روزه، مهمانان خارجی عازم شیراز شدند و در آنجا فرصتی دست داد تا با اوبایا مدیر امور بین‌المللی رادیو تی‌بی‌اس ژاپن و کوآرتین کنفورسز، برنامه‌ساز آرژانتینی به گفتگو بنشینیم.

با توجه به پیشرفت‌های چشمگیر علمی و صنعتی کشورتان و بخصوص تجهیزات فنی رادیویی، ایران را از این نظر در چه سطحی می‌بینید؟

ما در اولین روز ورودمان به ایران به همراه همکاران رادیو، از ساختمان مربوط به رادیو ایران بازدید دسته‌جمعی انجام دادیم. در بعضی موارد، از جمله استودیو کامل نمایش که فکر می‌کنم به استودیو یک معروف است، چنین چیزی را ما در ژاپن نداریم. فکر می‌کنم امکانات رادیویی شما بهتر باشد.

البته پرسش من درباره فضای کاری نبود، درباره سیستم‌های فنی است.

از نظر فنی شما هم همان تجهیزات ما را در استودیو‌های رادیو دارید؛ فقط سال ساخت آنها فرق می‌کند و وسایل ما به روزتر است.

تغییر سیستم فنی رادیو از آنالوگ به دیجیتال چه فرقی برای برنامه‌سازان و مخاطب دارد؟

باتوجه به شرایط قرن بیست و یکم و عصر ارتباطات، فناوری کاملا پیشرفته شده و این لزوم و ضرورت را به وجود آورده که حتما با علم فناوری روز هماهنگ باشیم و اگر این اتفاق نیفتد، نمی‌توانیم خود را با شرایط سازگار کنیم. اگر در این مسیر حرکت نکنیم، بی‌شک مخاطبان خود را از دست خواهیم داد و مطمئنا وقتی بین ما و علم روز فرق احساس شود، مخاطب هم از ما دور می‌شود.

برای رسیدن به این هدف چه اقداماتی موثر است؟

در شرایط جدید باید سرمایه‌گذاری و مدیریت سازمان‌ها برای رسیدن به سیستم جدید متمرکز شود و مدیران رادیو باید تلاش کنند وسایل و نیروهای خود را با فناوری مدرن تجهیز کنند.

فکر می‌کنید تغییر سیستم رادیویی باید با آموزش همراه باشد؟

البته این آموزش بیشتر به بخش‌های فنی و مهندسی برمی‌گردد، با این مساله موافقم. اما برنامه‌سازان و همکاران رسانه‌ای در بخش دیجیتال، با سرعت و کیفیت بهتر روبه‌رو می‌شوند.

آقای اُوبایا، گفتید ما از نظر علم و فناوری رادیویی شبیه شما هستیم؛ در حالی که شما سال‌هاست با سیستم دیجیتال برنامه‌سازی می‌کنید؟ ما تازه در ماه‌های اول ورود این سیستم به رادیو هستیم.

هر کسی می‌تواند در قدم اول، حرکتی سریع‌تر از ما داشته باشد و راه چند ساله را یک ماهه طی کند. علم و فناوری عجیب‌تر از این مثال‌ها هستند و ضمنا آرزومند روزهای خوبی برای ایران هستم.

درباره شیراز و ایران بگویید؟

شیراز خیلی برایم تعجب‌برانگیز بود. به این سبب که نیاکان شما 2500 سال پیش چنین چیزی را در تخت‌جمشید ساخته‌اند، اما شما دارید برای من از فناوری و پیشرفت حرف می‌زنید. وقتی من به کشورم برگردم، خواهم گفت بیایید ببینید که ما در عصر فناوری فقط توانستیم یک ابزار دیجیتال بسازیم اما 2500 سال پیش، ایرانی‌ها چه تمدنی داشتند و چه شرایطی را از سرگذراندند.

اولین بار است که به ایران سفر می‌کنید؟

این سومین بار است. مشهد و اصفهان هم رفته‌ام.

چه ذهنیتی نسبت به ایران داشتید و حال ایران را چطور می‌بینید؟

تصور اولیه من در حال تکمیل شدن است و نمای کاملی را نسبت به مردم و فرهنگ و کشور ایران پیدا کرده‌ام.

کوآرتین کنفورسز، برنامه‌ساز آرژانتینی:
خلاقیت نادیده گرفته می‌شود

سطح برنامه‌سازی ایران را نسبت به کشورتان یا سطح جهانی که اطلاع دارید چطور دیدید؟

حتما تفاوت دارد و این تفاوت کمی بررسی را سخت می‌کند.

چه تفاوتی؟

اولین مساله، تفاوت در محتواست، چون در کشور ما و خیلی از کشورهای دیگر، رادیو از طریق بخش‌های خصوصی اداره می‌شود. از نظر مالی هم دارای دو منبع متفاوت ‌است و نوع برنامه‌ها هم تفاوت دارد.

در بخش دولتی شرایط نسبت به رادیوی ما چطور است؟

معمولا این رادیوها در پایتخت و شهرهای اطراف هستند و من چون به طور خصوصی برنامه‌سازی می‌کنم، اطلاعات درستی ندارم.

برنامه‌ای که شما ساخته‌اید و به جشنواره ارائه کرده‌اید، ساختش 3 سال و نیم طول کشیده است؛ این برنامه 48 دقیقه‌ای چه ویژگی‌ای داشت که اینقدر برای ساختش وقت گذاشتید؟

اصل داستان درباره بحران است؛ بحرانی که در سال 2001 در آرژانتین به وجود آمد و این بحران اقتصادی باعث شد رئیس‌جمهور کشورمان به خاطر ناتوانی در حل آن، با هلیکوپتری از کشور رفت و هیچ‌وقت برنگشت و آن مساله اساسی که به آن پرداخته شد، مساله اجتماعی و فرهنگی آرژانتینی‌هاست که به آن موضوعات بیشتر پرداختم. اینها اصلا به صورت متنی نبود که کسی آن را پشت میکروفن بخواند، همه صدا و افکت بود و من بیش از 2500 افکت در آن به کار بردم.

آیا در ساخت چنین برنامه‌های سنگینی با استفاده از سیستم دیجیتال می‌توان در وقت صرفه‌جویی کرد؟

یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای دنیای دیجیتال این است که هم آنالیز صدا را می‌توان شنید و هم حس کرد و به همین سبب خیلی سریع و راحت می‌شود برنامه ساخت.

فناوری رادیو ایران را نسبت به کشور آرژانتین یا کشورهای پیشرفته جهان چطور دیدید؟

نوع فناوری مشابه است،‌ ولی در برنامه‌سازی، بیشتر باید درباره خلاقیت شخصی در استفاده از فناوری برتر صحبت کرد.

چون این خلاقیت است که می‌‌تواند به آفرینش شگفتی در برنامه‌سازی تبدیل شود.

خلاقیت برنامه‌سازان ما را چطور ارزیابی می‌کنید؟

ایران تقریبا از لحاظ نوع فناوری با خیلی از کشورها برابری می‌کند ولی چیزی که وجود دارد و باید به آن اشاره کرد، این است که بهترین نر‌م‌افزار خلاقیت است که به نظر می‌رسد برنامه‌سازان شما کمتر از آن استفاده می‌کنند. ایران ظرفیت و انرژی آن را دارد که بهترین برنامه‌ها درباره آن ساخته شود.

در این سفر به ایران مردم کشور ما را چگونه دیدید؟

این دومین سفرم به ایران است، ایران از نظر فرهنگی دنیایی متفاوت و زیبا دارد که از آن لذت بردم، مردم ایران از لحاظ مهمان‌نوازی و مهربانی بسیار خاص هستند.

آیا درباره ایران هم قرار است برنامه‌ای بسازید؟

دیدن تخت‌ جمشید، ایده برنامه‌ای را در ذهنم ایجاد کرد ولی فعلا در حال فکر کردن درباره ایران هستم و چیزهای جالبی هم که می‌بینم ضبط می‌کنم که شاید در آینده بتوانم از آنها استفاده کنم.

چه دیدگاهی نسبت به ایران قبل از سفر در ذهن شما ایجاد شده بود و حالا آیا تغییری کرده است؟

بیشتر دانشگاهیان و حتی افراد حاضر در زمان اجلاس زن‌ها بودند. اصلا انگار زن‌ها تعدادشان در محیط اجتماع بیشتر از مردهاست و این خیلی برایم جالب بود. همچنین من بهترین برخوردها و رفتارها را از ایرانی‌ها دیدم.

زینت پستادست

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها