به گفته اخترشناسان شهاب باران اتا اکواریدس سالانه از اواخر ماه آوریل تا اوایل ماه مه در آسمان قابل مشاهده بوده و روز چهارم ماه مه می توان حداکثر بارش شهاب ها را در آسمان نظاره کرد.
این شهاب باران نتیجه عبور زمین از میان ذرات به جا مانده از ستاره دنباله دار هالی است. با وجود اینکه آخرین بار ستاره دنباله دار هالی در سال 1986 مشاهده شده و اکنون در ورای مدار اورانوس قرار دارد، از خود دنباله ای از ذرات و غبارهای کیهانی به جا می گذارد که عامل ایجاد این شهاب باران است. سیاره زمین دو بار در سال و در ماههای مه و اکتبر از میان رد غبارآلود به جا مانده از ستاره هالی عبور کرده و شهاب باران اتا آکواریتس را به وجود می آورد.
این پدیده زیبا به دلیل قرارگیری در صورت فلکی آکواریس و در جوار ستاره اتا آکواریتس که در فاصله 156 سال نوری از زمین قرار گرفته و 44 برابر خورشید درخشنده است، به این نام خوانده می شود. بهترین ساعات مشاهده این شهاب باران در ساعات اولیه غروب خورشید و زمانی است که آلودگی نوری در شهر ها به اوج خود نرسیده است.
ساکنان نیمکره شمالی زمین می توانند این پدیده زیبای آسمانی را با فاصله 10 شهاب در ساعت و ساکنان نیمکره جنوبی با فاصله 30 شهاب در ساعت مشاهده کنند.
بر اساس گزارش زی نیوز، ستاره دنباله دار هالی در سال 2061 بار دیگر چهره خود را به ساکنان زمین نشان خواهد داد.
مهر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم