نوجوانانی که زمان زیادی را به تماشای تلویزیون اختصاص میدهند، از نظر رشد مهارتهای اجتماعی و ارتباط عمومی در شرایط پایینتری هستند و پس از مدتی ترجیح میدهند که تنها باشند و بیشتر منزوی میشوند.
این افراد از آنجا که تفاوت زیادی بین زندگی واقعی و آنچه در فیلمها میبینند بیشتر احساس نارضایتی و شکست میکنند.
نارضایتی و دوری از جمع موجب میشود افکار آزاردهنده انباشته شود و در چند سال بعد با ورود آنها به زندگی جدیتر و مسوولانهتر زمینه برای بروز افسردگی مهیا میشود.
تحقیقات 35 ساله روی 45 هزار نفر نشان داده است اکثر افرادی که در تماشای تلویزیون و فیلم افراط میکنند از نظر ذهنی در جایی میان خوشبختی و کمالگرایی گیر افتادهاند. آنها تلاش میکنند که در زندگی کمالگرا باشند و از نتیجه امر که کاملا منطبق با خواستهها و اهداف نیست احساس ناراحتی و افسردگی میکنند.
منبع: foxnews
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم