خرم آباد ، محمد فیضی: درآمد بیمارستانهای دولتی و خصوصی به درجه یا رتبه آنها بستگی دارد یعنی ارائه یک خدمت مشابه در بیمارستانی با رتبه یک با ارائه همان خدمت در بیمارستانی با رتبه 3 تفاوت بسیار زیادی در تعرفه یا همان بهای پرداختی توسط بیمار و سازمانهای بیمهای خواهد داشت، لذا بیمارستانها تلاش میکنند تا به انحاء مختلف درجه خود را بالاتر ببرند و البته اگر این تلاش در جهت رفع نواقص استفاده از تکنولوژیهای جدید و بکارگیری نیروهای مجربتر، مدیریت کارآمد بر رفتار بهتر با بیماران و ... باشد، تلاشی ارزشمند خواهد بود.
کد خبر: ۲۴۸۸۰۵
ولی این مسیر آنقدر پیچیده است که گاه بیمارستانها را مجبور میکند تا از میانبرها و استفاده از اهرمهای دیگر و بدون احراز واقعی شرایط به رتبه بالاتر دست یابند.
بیماری که به بیمارستانی درجه یک مراجعه میکند با این اطمینان که همه امکانات روز دنیا در آن به کار گرفته شده به خاطر حفظ جان و سلامت خود یا عزیزش مبلغ را با رغبت میپردازد.
سازمانهای بیمهگر نیز برای رفاه حال بیمهشدگان خود و خدمات بهتر درمانی به آنها بار اضافه مالی را میپذیرند ولی اگر درجه واقعی بیمارستان کمتر از رتبه اخذ شده باشد درواقع مصداق عینی تضییع حقوق شهروندی است.
از سوی دیگر عمده بیمارستانهای کشور از سال 1374 به شیوه خودگردانی اداره میشوند، به این معنی که غیر از حقوق پرسنل، سایر هزینهها را از محل درآمدهای خود تامین میکنند.
به عبارتی رگ حیات بیمارستانهای دولتی و دانشگاههای علوم پزشکی از درآمد همین بیمارستانها است و این درآمد مستقیما تحتتاثیر درجه بیمارستان خواهد بود، همچنین رتبهبندی بیمارستانهای دولتی و خصوصی در اختیار همین دانشگاههای علوم پزشکی گذاشته شده، به عبارتی دانشگاههای علوم پزشکی کشور در صورتی که درجه بیمارستانهای دولتی را واقعی تعیین کنند مزایای خود را کم کردهاند حتی اداره پارهای امور نیز مختل خواهد شد. به نظر میرسد وزارت بهداشت بهتر است تلاش کند برای رتبهبندی بیمارستانها نظام و سیستمی صحیح را تعریف کند تا مردم را از پرداخت هزینههای اضافی در ازای خدمات نهچندان شاخص معاف دارد.