شیوع بیماری التهاب عروق خونی در نوار غربی کشور

وی ادامه داد: علاوه بر نقش قوی عوامل ارثی، عوامل محیطی هم در ابتلا به این بیماری تاثیرگذار هستند که تاکنون به طور کامل شناسایی نشده‌اند، ولی به نظر می‌رسد نقش باکتری استرپتوکوک در این زمینه بسیار پررنگ باشد.

دکتر دواچی، آفت‌های دهانی را شایع‌ترین علامت این بیماری دانست و تاکید کرد: 25 درصد جمعیت سالم ایران آفت دهانی دارند و بنابراین به صرف داشتن آفت دهانی نمی‌توان بر روی بیماری بهجت انگشت گذاشت ولی اگر همزمان با آن آفت تناسلی یا درگیری چشمی نیز دیده شود، احتمال ابتلای بیماری بهجت بسیار افزایش می‌یابد.

این استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران تصریح کرد: مانند تمام بیماری‌هایی که سیستم ایمنی در آنها درگیر است همچون بیماری روماتیسم و بیماری‌های خود ایمن، بیماری بهجت هم با درمان قابل کنترل است و در صورت کنترل طولانی مدت با درمان دارویی امکان بهبود خود به خودی بیماری زیاد است، اما ممکن است این فرآیند 20 تا 30 سال به طول بینجامد.

وی افزود: وظیفه ما این است که در زمان فعالیت بیماری، علائم را کنترل و از عوارض بیماری جلوگیری کنیم تا در زمان خاموشی آن عارضه چندانی بر جای نمانده باشد.

دکتر دواچی در پایان خاطرنشان کرد: در سال 2004 و در کنگره جهانی  بیماری بهجت یک تیم بین‌المللی مسوولیت پیگیری و تدوین این بیماری را بر عهده گرفت که طی آن بیماران مبتلا از 27 کشور جهان جمع‌آوری و به ایران ارجاع داده شدند و کلیه کارها و فرآیندهای آماری و تدوین معیارهای این بیماری در دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد.

گفتنی است، سندروم بهجت (BS) یا بیماری بهجت یک واسکولیت (التهاب عروق خونی) سیستمیک با علت ناشناخته است که با زخم‌های عودکننده دهان و ناحیه تناسلی و درگیری چشم، مفاصل، پوست، عروق و سیستم ایمنی همراه است. BS به افتخار یک پزشک ترک به نام پروفسور دکتر هولوسی بهجت که این بیماری را در سال 1937 شرح داده است، به نام او نامیده شده است.