گروه فرهنگ وهنر: یک زبانشناس فرانسوی معتقد است در دوره امپراتوری هخامنشیان در کارها و امور اداری از چندین زبان از جمله فارسی باستان، اکدی، عبری و عیلامی و حتی یونانی استفاده میشد.
به گزارش فارس، در نشست تاریخ نوشتار زبان اعداد و نشانهها (فرهنگ و هنر ایران باستان و بینالنهرین) که با حضور کلاریس هرن اشمیت، عضو آزمایشگاه انسانشناسی اجتماعی و کالج دوفرانس و متخصص زبانهای باستانی و تاریخ تمدن ایران در فرهنگستان هنر در مجموعه نقش جهان تهران برگزار شد، وی گفت: طبق بررسیها در دوره امپراتوری هخامنشیان در کارها و امور اداری از چندین زبان از جمله فارسی باستان، اکدی، عبری، عیلامی و حتی یونانی استفاده میشده است.
کد خبر: ۲۴۵۹۱۹
هرن افزود: در دوره هخامنشیان به علت تعدد زبانها و استفاده از آن در امور اداری بجز آن که همه زبانها آموخته میشد، ناچار زبان باید به سویی کشیده میشد که به جای استفاده از زبان بر روی امر نوشتن به مساله نوشتار پرداخته شود. این استاد دانشگاه فرانسه گفت: نوشتار یک نوع مادی شدن عدد است. شکلی که ابتدا در ایران و سپس بینالنهرین ابداع شد. کلاریس گفت: قرنها در این منطقه صرفا اعداد به نوشتار در میآمد و متون اولیه که وجود دارند، متون حسابداری است و ما شاهد هیچ نوع ادبیات دیگری نیستیم.
وی با اشاره به ایران جنوبی گفت: در ایران جنوبی ابتدا نوشتار شروع شد و بعد به دلیل تنشهای نظامی از بین رفت و ما شاهد یک توقف در این زمان هستیم. وی ادامه داد: اما نوشتار در عین حال در منطقه عیلامی و بینالنهرین ادامه پیدا میکند و به تدریج اسناد حسابداری و ادبیات سلطنتی و پزشکی و مجموعه زیادی از ادبیات پدید میآید. وی درباره نوشتار در ایران گفت: در ایران بر خلاف بینالنهرین نوشتار سلطنتی بود و این نشان دهنده آن است که نوشتار مختص امور سلطنتی بوده است و باید گفت، جریان بزرگ نشانهشناختی ایران از بینالنهرین شروع شد و به تمام نقاط جهان انتقال یافت.