به نوشته بخراخ در سال 1949 در یک دوره تحقیقاتی و اکتشافی در داخل سینا مشارکت داشته است و او و همکارانش که از بخش علوم و تکنولوژی رژیم صهیونیستی بودند، چنین وانمود کردند که هیات مهندسین آلمانی هستند و در صحرای سینا مشغول انجام تحقیقات زمین شناسی هستند.
تیم اسرائیلی چندین تحقیق انجام داد و در نهایت مشخص شد که ذخیره زیاد فسفات در شبهجزیره سینا حاوی مقادیر زیادی اورانیوم است و به این ترتیب با صدور دستور از سوی مسوولان رژیمصهیونیستی مبنی بر اتکای به اورانیوم مصر برای راه اندازی نیروگاه دیمونا، تحقیقات پایان یافت.
بخراخ همچنین در کتاب خود متن نامه ارنست دافید برگمن، دانشمند انرژی هستهای رژیم صهیونیستی را که خطاب به یکی از دانشمندان بزرگ نروژی نوشته است، ذکر کرده که در آن آمده است: عملیات استخراج اورانیوم از صخرههای فسفات به پایان رسیده و بررسیها نشان داده این روش از لحاظ اقتصادی بسیار مفید است ،اگر چه در مراحل اولیه اورانیوم ممکن است کم باشد.
دانشمندان هستهای اسرائیل با استناد به این یافتهها ایجاد کارخانه فرآوری اورانیوم با توان تولید 5 تا 10 تن اورانیوم غنی شده در سال را مدنظر داشتند.
انتشار این کتاب با واکنش رسانههای صهیونیست مواجه شد. روزنامه عبریزبان هاآرتص با چاپ گزارشی بخراخ را به عبور از خط قرمز امنیتی متهم کرده که پرده ابهام در خصوص برنامه هستهای اسرائیل را کنار زده است.
افرایم کاتسیر، رئیس اسبق رژیمصهیونیستی با نگارش مقدمهای بر این کتاب به تمامی محققان و پژوهشگران امنیتی این رژیم توصیه کرده است حتما این کتاب را مطالعه کنند و از اطلاعات مهم و مستند آن در رابطه با تلاشهای اسرائیل و دستآوردهای مهم آگاهی یابند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم