در نوروز سال 1384 بیشتر مهمانان و مسافران بویژه آنها که از تهران به یزد آمده و به محله فهادان (ناحیه تاریخی یزد) برای بازدید زندان اسکندر رفته بودند سریال تلویزیونی «بوی ریحون» که در این ناحیه با تاریخ 40 سال پیش فیلمبرداری شده بود را دیده و مشتاق شده بودند که بیایند و این فضاها را از نزدیک ببینند.
خیلی کم اتفاق میافتد داستان و فیلمنامهای براساس جاذبههای بیشمار کشور نوشته شود یا به سخن دیگر تاریخ، تمدن و طبیعت هزاران ساله ایران در سینمای کشور نقشی نداشته باشد. این موضوع شاید به خودی خود نگرانکننده نباشد، اما بررسی فیلمهای ایرانی حاضر در جشنوارههای خارجی نشاندهنده فقر، فلاکت و زندگی سیاه مردم است، بحثی در مورد واقعی یا غیرواقعی بودن آن نیست. موضوع در نظر گرفتن فرهنگ، تاریخ و میراث باقیمانده این مرز و بوم است که میتوان از راه سینما به جهانیان نشان داد و باعث جذب آنها شد تا از نزدیک ببینند.
میزان تاثیرگذاری تبلیغاتی که از طریق رسانههای پرمخاطبی مثل سینما و تلویزیون میشود بسیار زیاد است و در بعضی فیلمهای موفق میتوان نشانههای جغرافیای این سرزمین و جاذبههای گردشگری، قومی، مذهبی، فرهنگی، تاریخی، میراثی، گویشی، پوششی و حتی نوع غذا و محصولات کشاورزی را جستجو کرد و دید.
در «باشو غریبه کوچک» با بهشتی تصویری روبهرو میشویم. پسری اهل جنوب که از جنگ و ویرانی فرار کرده به شمال کشور میآید. این فیلم نشاندهنده بخشی از فرهنگ، آداب و رسوم و سرزمین ایران است که در عرصه جهانی به آن نیازمندیم. در این فیلم، بهشتی زمینی، امن و زیبا را میبینیم و حس میکنیم؛ سرزمینی که آدمها از هر نژادی میتوانند در آن با آسایش زندگی کنند. طبیعتی که در فیلم به «نام پدر» از جنوب ایران میبینیم، به اندازه بازیگرانش هویت دارد و میتوان گفت تنها فیلمی که به این موضوع اندیشیده همان فیلم است که به لوکیشن فیلم هویت داده و معرفی میکند. ولی هنوز سینمای ایران محملی مناسب برای نمایش جاذبههای گردشگری نیست و بیشتر به دنبال کم کردن هزینه تولید و سود بیشتر است.
به تازگی سریالی به نام «بانو» مربوط به زمان و دوره رضاشاه با داستان تاریخی در فضاهای بکر و نادیده محلات قدیمی یزد و دیگر مکانهای دیدنی، باستانی و میراثی این استان تصویربرداری شده که این اقدام و انتخاب را به فال نیک میگیریم و امیدمان را قویتر میکند که رونق صنعت گردشگری در گروی صنعت سینماست.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم