حجاب موجب غرورمان در مسابقات تایلند شد

فدراسیون دوچرخه سواری بسیار دیر کار خود را در بخش بانوان آغاز کرد، چرا؟

صادقانه می‌گویم بزرگ‌ترین مشکلی که شروع کار ما را به تاخیر انداخت مشکلات فرهنگی بود که متاسفانه هنوز هم وجود دارد، ولی گاه کم و زیاد می‌شود و درصدد هستیم به طور کامل این مشکل را از پیش رو برداریم.

در این خصوص چه تدابیری اندیشیده‌اید؟

به نظر من تبلیغات بهترین راه ترویج فرهنگ دوچرخه‌سواری است. باید آنقدر روی بانوان دوچرخه‌سوار و مسابقه‌هایشان مانور داده شود تا اگر روزی کسی بانوی دوچرخه‌سواری دید، تعجب‌زده به آن زل نزند. به همین منظور سعی کردیم دوچرخه‌سواری را در تمام شهرستان‌ها، فعال کنیم. در 24 استان مربی و داور آموزش دادیم و همین موضوع نویدبخش آغازی هدفمند برای دوچرخه‌سواری بود.

پس از چند ماه یک دوره مسابقات قهرمانی کشور برگزار کردیم که این 24 استان داشته‌های خود را روی دایره بریزند. جالب اینجا بود که پس از برگزاری قهرمانی کشور ما با سیل دختران جوان علاقه‌مندی مواجه شدیم که در پی آموزش و یادگیری حرفه‌‌ای دوچرخه‌سواری بودند، به طوری که من به جرات می‌گویم تعداد مخاطبان زن خیلی بیشتر از آقایان است.

تیم ملی دوچرخه‌سواری از چه زمانی تشکیل شد؟

سال 85 ما نیاز جامعه دوچرخه‌سواری بانوان را به وجود تیم ملی احساس کردیم و همین زمینه تشکیل تیم‌ ملی را فراهم کرد. پس از برگزاری اردوهای انتخابی تیم ملی 7 نفر که 4 نفر آن بزرگسال و 3 نفر در رده‌ سنی جوانان بودند اعضای اصلی تیم ملی دوچرخه‌سواری را تشکیل دادند.یکی از معیارهای انتخاب اعضای تیم ملی داشتن دوچرخه حرفه‌ای است.

این قضیه تا چه حد صحت دارد؟

این‌طور نیست. نتایج آخرین مسابقات یا انتخابی‌های تیم ملی مهم‌ترین ملاک ما برای انتخاب اعضاست. معمولا ما 3 یا 4 برابر نفرات اصلی، دوچرخه سوار به اردو دعوت و پس از عبور آنان از فیلترهای مختلف، نفرات اصلی را اعلام می‌کنیم.

آن‌وقت تکلیف دوچرخه این اعضا چه می‌شود؟

به هر حال دوچرخه سوار باید دوچرخه داشته باشد تا بتواند مسابقه بدهد. ما اگر بخواهیم به هر دوچرخه سوار یک دوچرخه بدهیم، باید تمام بودجه فدراسیون را به این امر اختصاص بدهیم.

یعنی فدراسیون هیچ کمکی نمی‌کند؟

چرا،‌ ولی مقدار آن ناچیز است. بیشتر دوچرخه‌سواران دوچرخه‌هایشان را قسطی می‌خرند.

قیمت یک دوچرخه ایده‌آل و حرفه‌ای چقدر است؟

11 تا 12 میلیون تومان .

پس در واقع دوچرخه‌سواری ورزش پولدارهاست؟

(سر را به علامت تایید و تاسف تکان می‌دهد)‌ .

دختران دوچرخه‌سوار ما به لحاظ حجاب‌اسلامی در عرصه مسابقات مشکلی ندارند؟

نمی‌شود گفت نه، به هر حال پوشیدن لباس بلند و گشاد در مقابل رقبایی که لباس مخصوص و چسبان دوچرخه‌سواری می‌پوشند شرایط را کلی تغییر می‌دهد. ولی بچه‌ها با تلاش فراوان و تمرینات زیاد سعی کردند با این لباس اخت بشوند.

در اولین حضورتان با حجاب اسلامی شرایط را چه طور ارزیابی کردید؟

در مسابقات آسیایی تایلند با این‌که لباس‌ها روی رکوردهای بچه‌ها تاثیر گذاشته بود و ما ششم شدیم، ولی دختران ما یک پیروزی فرهنگی ارزشمند به دست آوردند؛ به طوری که خارجی‌ها در عوض توجه و تماشای قهرمانان مسابقه با بهت و حیرت به بچه‌های ما نگاه می‌کردند و آنها را مورد تمجید قرار می‌دادند.

جالب اینجا بود که رئیس اتحادیه جهانی دوچرخهسواری ضمن برخورد خوب و صمیمی با بانوان دوچرخه‌سوار ایرانی با آنها عکس یادگاری گرفت و مرتب می‌گفت: برای من بسیار جالب است که نایب رئیس یک فدراسیون خانم است و همانجا از من خواست تا جوایز نفرات اول تا سوم را اهدا کنم. باور کنید آنجا با تمام وجود احساس کردم حجاب این عزت و احترام را برای ما به ارمغان آورده است و به عنوان بانوی محجبه ایرانی به خود بالیدم.

فروردین امسال برای دومین بار به مسابقات آسیایی اعزام شدید ولی کیفیت رکورد‌زنی‌ها در مقایسه با بار اول خیلی بهتر شده، فکر می‌کنید علت آن چیست؟

مطمئنا یکی از دلایلش این بود که پوشش بچه‌ها ورزشی‌تر شده بود و به موازات آن برگزاری لیگ و مسابقات متعدد و اردوهای طولانی مدت، بچه‌ها را از نظر بدنی در وضعیت بهتری قرار داده بود.

چند دوره لیگ باشگاهی برگزار کردید؟

یک ‌دوره. متاسفانه هنوز هم مشکلات فرهنگی دست از سر ما برنمی‌‌دارد. دور رفت لیگ بدون هیچ مشکلی در قزوین برگزار شد، ولی دور برگشت که قرار بود در خوزستان برگزار شود، به علت ممانعت مسوولان استان به بهانه مشکلات فرهنگی کنسل شد. ولی درصدد هستیم این مسابقات را با قوای بیشتری در تهران برگزار کنیم.

مسابقات فقط به صورت پیستی انجام می‌شود؟

بله، فعلا مسابقات را در مسافت‌های کوتاه برگزار می‌کنیم.

چرا؟

چون تورهای مسافت بالا مستلزم قدرت بدنی کافی است. بچه‌های ما استیل بدنی لازم را ندارند و از طرفی تور در جاده برگزار می‌شود و جاده‌های ما امنیت کافی را برای این کار ندارند.

ولی با تمام این مشکلات ما می‌خواهیم سال آینده در قزوین تور بین‌جاده‌ای برگزار کنیم.

آیا از امکانات موجود راضی هستید؟

اصلا. قرار بود تا پایان امسال 7 پیست مخصوص دوچرخه‌سواری ساخته و تحویل داده شود که متاسفانه هیچ کدام آماده نیست. اگر از لحاظ سخت‌افزاری تامین شویم، می‌توانم بگویم نیمی از مشکلات بانوان دوچرخه‌سوار مرتفع می‌شود.

بچه‌های تیم ملی کجا تمرین می‌کنند؟

پیست آزادی. چون تنها پیستی است که استانداردهای دوچرخه‌سواری در آن لحاظ شده است و با مشکل خاصی نیز مواجه نیستیم.

پیست‌های پارک‌های جنگلی مانند چیتگر هم زیر نظر شماست؟

خیر. آنها زیر نظر هیات‌های دوچرخه‌سواری کار می‌کنند، البته فدراسیون دورادور نظارتی بر آنها دارد.

در رده‌بندی دوچرخه‌سواری آسیا رنکینگ ایران چندم است؟

متاسفانه چون در تورهای بزرگ آسیا و دنیا حضور نداریم بالطبع در رده‌بندی آسیا هم قرار نمی‌گیریم.

مگر دوچرخه‌سواری ما چقدر با آسیا فاصله دارد؟

متاسفم از این که بگویم ما فعلا در آسیا حرفی برای گفتن نداریم، ولی تمام سعی‌مان را می‌کنیم تا چند سال آینده به جمع مدعیان آسیا بپیوندیم.

دوچرخه‌سواری با قدمت کوتاهش نیاز به پشتوانه قوی دارد. آیا استعدادیابی می‌کنید؟

البته، به همین منظور به کمک اعضای فدراسیون طرحی را تهیه کردیم که در حال تکمیل است و تا اواخر سال آینده اجرا خواهد شد.

شرط فدراسیون برای کسانی که می‌خواهند وارد رشته دوچرخه‌سواری شوند چیست؟

داشتن استیل مناسب، متاسفانه نوجوانان ما موقع انتخاب رشته ورزشی‌شان فقط علاقه را در نظر می‌گیرند، در صورتی که این کاملا اشتباه است. البته من مخالف علاقه‌مندی نیستم، ولی اولین شرط برای وارد شدن به هر رشته ورزشی استیل مناسب آن رشته است. این که ورزشکار پاهای بلند و قدرتمندی داشته باشد و از سیستم قلب و عروق و همچنین تنفس‌ بالایی برخوردار باشد، از فاکتورهای مهمی است که باید برای هر دوچرخه‌سوار که می‌خواهد به صورت حرفه‌ای به دوچرخه‌سواری نگاه کند، لحاظ شود. من همین جا از تمام عزیزانی که درصدد هستند رشته ورزشی انتخاب کنند، می‌خواهم که با مراجعه به مشاوران ورزشی راه درست را برای قهرمانی انتخاب کنند.

منیره جامی