عجله‌ای نداریم

در دوره انتخابات ریاست‌جمهوری نهم، اصولگرایان فعالیت زیادی برای رسیدن به ائتلاف انجام دادند، اما این مساله محقق نشد. در انتخابات پیش رو چه تدابیری اندیشیده‌اید تا وضعیت انتخابات قبل تکرار نشود؟

اعتقاد ما در حزب موتلفه این است که فعلا عجله‌ای برای اعلام نامزد نداشته باشیم و به رایزنی با اصولگرایان شاخص در تشکل‌ها ادامه دهیم و به تبادل نظر روی اشخاص، هم در داخل حزب و هم در رایزنی با اصولگرایان ادامه دهیم و در یک مقطعی که الان خیلی هم قابل پیش‌بینی نیست، مجموعه اصولگرایان طبیعتا در این رایزنی‌ها و تبادل نظرها به یک فرد مشخص خواهند رسید. از الان بنای ما در حزب موتلفه این است نامزدی را که اکثریت اصولگرایان بر آن توافق می‌کنند، قبول داشته باشیم.

یعنی حزب موتلفه در انتخابات به صورت منفعل عمل خواهد کرد؟

نه ، انفعال زمانی است که ما خودمان در داخل موتلفه، هیچ بحثی و هیچ نظری نداشته باشیم و وقتی در جمع اصولگرایان شرکت می‌کنیم بگوییم هر چه شما گفتید. اما این کار را ما نمی‌کنیم. ما قطعا در بحث‌های خودمان یک نفر را انتخاب می‌کنیم؛ اما بنا نداریم این فرد را مستقل از دیگر اصولگرایان اعلام کنیم و ثانیا معتقدیم اگر هر تشکل اصولگرا فقط روی نامزدی که در بحث‌های داخلی خودش به نتیجه رسیده است اصرار کند، به این معنی است که به وحدت اعتقادی ندارد، بنابراین عمل ما انفعالی نیست، بلکه حرکتی فعال برای رسیدن به وحدت است.

ما در حزب موتلفه، با هیچ تشکل اصولگرا با روحیه طرد و کنار زدن برخورد نخواهیم کرد حتی اگر مطمئن باشیم که این تشکل اصولگرا، با ما کاملا اختلاف سلیقه و نظر دارد. ما رایزنی و مذاکره با چنین گروه‌هایی را هرگز از دستور کار خارج نمی‌کنیم زیرا معتقدیم هر چقدر تعداد اصولگرایان به عنوان تشکل و افراد، در آن دایره‌ای که مجموعه اصولگرایان قرار دارند بیشتر باشد به نفع اصولگرایان است.

الان حزب موتلفه برای تعیین نامزد نهایی درون حزبی، چه سازوکاری را در دست دارد؟

ما نامزدهایی را که احتمال می‌دهیم برای ریاست جمهوری مطرح شوند، از نظر عملکرد، گذشته، توان مدیریتی، مقبولیت و قابلیت بررسی می‌کنیم و بعد بر اساس شاخص‌هایی که تعیین کرده‌ایم، به افراد امتیاز می‌دهیم.

در تبادل نظرهای داخلی ما ممکن است افراد مختلفی برای کاندیداتوری مطرح شوند. ما نهایتا فرد یا افراد انتخاب شده را در شورای مرکزی حزب مطرح می‌کنیم و همه اعضای شورای مرکزی نیز ملتزم هستند که هر کسی از سوی اکثریت شورای مرکزی انتخاب شد، بقیه نیز همان شخص را به عنوان نامزد موتلفه برای طرح در جمع اصولگرایان قبول داشته باشند.

نظر حزب موتلفه در خصوص انتشار برخی اخبار از سازوکارهای پیشنهادی بعضی تشکل‌های اصولگرا از جمله معرفی یک کاندیدای احتیاطی در کنار کاندیدای قطعی و یا طرح دولت ائتلافی چیست؟

جمعی که ما بیشتر در آن حضور داریم، جبهه پیروان خط امام و رهبری است. در این مجموعه تقریبا همگی بر این مساله که باید در نهایت به یک نامزد واحد برسیم توافق دارند. اما بحث این که ما نامزد احتیاطی هم داشته باشیم یا نداشته باشیم، هنوز در جبهه پیروان خط امام و رهبری به تصمیم‌گیری نهایی نرسیده‌ است. البته مورد بحث است، اما درباره آن تصمیم‌گیری نهایی نشده است.

چه زمانی را برای اعلام تصمیم نهایی مناسب می‌دانید؟

این زمان را از حالا نمی‌شود تعیین کرد؛ اما به نظر من از حالا به بعد، هرچقدر زودتر این اتفاق بیفتد بهتر است و از این به بعد تاخیر زیاد موجه نیست، اما این‌که تاکنون نامزد نهایی مشخص نشده، مثبت است.

با توجه به تحولاتی که میان اصلاح‌طلبان صورت می‌گیرد، به نظر می‌رسد اصولگرایان منتظرند تا پس از نهایی شدن این تحولات موضع قطعی خود را اعلام کنند؟

همان‌طور که تصمیم جبهه دوم خرداد روی تصمیمات ما موثر است، تصمیمات ما هم بر تصمیم‌گیری آنها تاثیرگذار است. منتها من به عنوان یک عضو اصولگرا معتقدم اصولگرایان باید بنا را بر این بگذارند که اصلاح‌طلبان با یک کاندیدا وارد انتخابات خواهند شد. توجیه من برای لزوم داشتن چنین فرضی این است که اگر این فرض تحقق نیابد و در جبهه دوم خرداد بیش از یک نفر آمد، ما ضرر نکرده‌ایم. اما اگر ما بنا را بر تعدد نامزدهای اصلاح‌طلبان بگذاریم و با این فرض در رسیدن به کاندیدای واحد کوتاهی کنیم، متضرر خواهیم شد.

احمدی‌نژاد به احتمال زیاد، برای این دوره نیز کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری خواهد بود. با این وجود آیا اجماع بر کاندیدای اصولگرای دیگری غیر از احمدی‌نژاد ممکن می‌دانید؟

ما فعلا بنا داریم به همان دلایلی که در صحبت‌های قبلی مطرح کردم، از نام بردن از افراد خودداری کنیم، زیرا اگر موتلفه اسلامی در حال حاضر نفیا و اثباتا وارد اظهارنظر شود، اولا موقعیت خودش را برای وساطت میان اصولگرایان از دست خواهد داد و دوم این که در این صورت خود موتلفه به یک طرف رقیب در میان اصولگرایان تبدیل خواهد شد. اما ما فعلا قصد موضع‌گیری نداریم، بلکه می‌خواهیم از موتلفه‌ای که 45 سال سابقه کار تشکیلاتی دارد، برای التیام تفاوت سلیقه میان اصولگرایان استفاده کنیم و دلیل نام نبردن ما از اشخاص تا این تاریخ، همین مساله است.

از کسی نام نبرید، فقط بفرمایید آیا وحدت بر کسی غیر از احمدی‌نژاد ممکن است؟

چون شما از آقای احمدی‌نژاد نام می‌برید و سیاست کلی ما این است که از کسی نام نبریم، بنابراین من خود به خود در پاسخ صریح به سوال شما در همان دوری می‌افتم که از آن پرهیز دارم. بنابراین اجازه می‌خواهم به این سوال فعلا اصلا پاسخ ندهم.

طرح دولت وحدت ملی بحثی بود که چندی پیش مطرح شد و پس از حمایت اصلاح‌طلبان از این طرح، سر و صدای زیادی به پا شد. روندی را که طرح وحدت ملی طی کرد، چگونه ارزیابی می‌کنید؟

موضوع وحدت ملی موضوعی ضروری و دائمی انقلاب اسلامی چه پیش از پیروزی و چه پس از پیروزی است و تا زمانی که جمهوری اسلامی برقرار است، این ضرورت ادامه خواهد داشت. بنابراین ما نه تنها ضرورت اصل وحدت ملی را منکر نیستیم، بلکه معتقدیم باید از هر اهرمی برای تقویت وحدت ملی استفاده کنیم. اما وقتی طرح وحدت ملی مطرح شد، عده‌ای خواستند از این حرف درست، نتیجه نادرست بگیرند و این نتیجه نادرست این بود که دولت آقای احمدی‌نژاد را متهم کنند وحدت ملی را بر هم زده است و الان ضروری است که دولتی بر سر کار بیاوریم که بتواند وحدت ملی را برقرار کند. در واقع، ما با رنگ سیاسی زدن به طرح دولت وحدت ملی مخالفیم، نه با اصل آن. یعنی این که دولت آقای احمدی‌نژاد متهم شود که وحدت ملی را خدشه‌دار کرده است ما با آن بشدت مخالفیم و آن را قبول نداریم. ما با این تحلیل که چون آقای احمدی‌نژاد و دولت نهم به وحدت ملی اهمیت نمی‌دهند، باید به دنبال دولتی برویم که وحدت ملی را برقرار کند موافق نیستیم.

آیا ضروری نمی‌بینید روی طرح دولت و وحدت ملی با همان اوصافی که خودتان بیان کردید، کار کنید؟

ما اصولا به این مساله که از نیروهای پایبند به انقلاب در جاهای مختلف استفاده شود، معتقدیم و آن را مختص به یک مقطع خاصی نمی‌دانیم. در تمام دوره‌های انتخابات و در اداره کشور، باید بنا را بر مجموعه ظرفیت جمهوری اسلامی گذاشت و هر چقدر بیشتر این کار را انجام دهیم، بهتر است.

حمایت طیف بازار از یک نامزد در انتخابات ریاست‌جمهوری مسلما‌ تاثیر زیادی روی نتیجه انتخابات دارد. آیا آقای احمدی‌نژاد از حمایت این طیف برخوردار است؟

ما از این‌که الان طیف بازار چه نظری دارند، مطلع نیستیم. بازار یک تشکیلات ویژه با نام <جامعه انجمن‌های اسلامی اصناف و بازار> دارد که آنها باید نظر بازاری‌ها را اعلام کنند و ما تصمیمی هم برای این‌که از طرف بازاری‌ها یا هر تشکل دیگر صحبت کنیم، نداریم.

عملکرد دولت نهم را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ تا چه حد اصولگرا بودن دولت نهم و ضرورت حفظ وحدت میان اصولگرایان، برحمایت‌های حزب موتلفه از دولت نهم تاثیرگذار است؟

ما از اول اعلام کردیم و الان هم می‌گوییم که پشتیبان اصولی دولت نهم هستیم. تعریف ما از پشتیبانی اصولی این است که ما بنا را برپشتیبانی داریم، اما حق انتقاد را هم برای خودمان محفوظ می‌دانیم. تا به حال هم عملکرد موتلفه این بوده در مواردی که به دولت انتقادی وارد بوده است، ما این انتقاد را مطرح کرده‌ایم و این طور نبوده که چون بنای ما بر پشتیبانی است پس هیچ وقت موضع انتقادی نسبت به دولت نداشته باشیم. ما درباره گرانی‌ها، درخصوص اظهارات آقای رحیم‌مشایی، درباره مراسمی که سازمان گردشگری داشت و در آن به ساحت قرآن بی‌احترامی شده بود و در خیلی موارد دیگر موضع گرفتیم. اما همان طور که گفتم، خودمان را پشتیبان اصولی دولت می‌دانیم و معتقدیم دولت نهم هم مانند همه دولت‌ها در شوون مختلف اداره کشور، هم نقاط مثبت و هم نقاط منفی داشته است. این که بگوییم یک دولت به طور مطلق و بدون هیچ استثنایی قوت دارد یا دولتی بدون هیچ استثنایی همه کارهایش غلط است، قبول نداریم. ما معنی انتقاد را ارزیابی می‌دانیم نه مچگیری، در حالی که برخی فقط انتقاد می‌کنند تا مچگیری کنند. در مورد دولت فعلی و شخص آقای احمدی‌نژاد معتقدیم راه صواب این است که نکات مثبت و منفی را با هم ببینیم و بعد اظهار نظر کنیم. حالا اگر بپرسید شما جمع جبری عملکرد دولت را چه می‌دانید، باید بگویم که ما جمع جبری عملکرد دولت را مثبت تلقی می‌کنیم.

با توجه به تحولات انتخاباتی در جبهه اصلاح‌طلبان، به نظر شما این جریان موفق می‌شود با کاندیدای واحدی در انتخابات شرکت کند؟

رسیدن به وحدت برای معرفی یک نامزد، چه در میان اصلاح‌طلبان و چه در میان اصولگرایان کار مشکلی است. ولی من این مساله را در هر دو جناح غیرممکن نمی‌دانم. یعنی این که اصلاح‌طلبان هم در یک جمع بنشینند و نامزد واحدی را معرفی کنند، منتفی نمی‌دانم و معتقدم اصولگرایان باید با این فرض وارد میدان شوند.

به نظر می‌رسد بعضی از چهره‌های تندرو اصلاح‌طلب با پشتیبانی از چهره‌های مطرح در این جریان دوباره در فکر رسیدن به قدرت هستند. آیا در صورت پیروزی اصلاح‌طلبان، احتمال تکرار ساختارشکنی‌هایی که از سوی عده‌ای از افراطیون در دولت اصلاحات صورت گرفت، وجود دارد؟

من احتمال تکرار آن مسائل را خیلی بیشتر از احتمال تکرار نشدن آنها می‌دانم.

آقای خاتمی با شعار عملکرد فراجناحی و شایسته‌سالاری در انتخابات دوره هفتم شرکت کرد. به اعتقاد من دولت آقای خاتمی فقط شعار داد، اما فراجناحی عمل نکرد. درخصوص شعار شایسته‌سالاری نیز افراد شایسته‌ای از نظر مدیریت و توان کار انتخاب شدند، ولی این‌که بگوییم چنین شعاری به طور کامل تحقق یافت، چنین اعتقادی ندارم.

در دوره آقای خاتمی واقعا یک قلع و قمع انجام شد و حتی در برخی موارد که مثلا مدیر یک دبستان به آقای ناطق رای داده بود، اگر مطلع می‌شدند او را تغییر می‌دادند. البته ممکن است چنین مساله‌ای، باطنا مورد تایید آقای خاتمی هم نبوده، اما در هر صورت کسانی که در دولت آقای خاتمی تصمیم گیرنده شدند این کارها را کردند. در حال حاضر هم خاتمی می‌گوید باید کشور را به 4 سال قبل برگرداند، اما تاکنون توضیحی نداده است که منظور از برگرداندن کشور به 4 سال گذشته چیست. اگر منظور از این شعار، تخطئه کامل دولت نهم باشد به اعتقاد من این شعار بیشتر مصرف انتخاباتی دارد تا واقعیت. اگر ما این شعار را بدهیم که در دولت آینده، نقاط ضعف دولت فعلی را برطرف و نقاط قوت آن را تقویت می‌کنیم، این شعار جامعی است، اما این‌که بگوییم ما همه چیز را باید به 4 سال گذشته برگردانیم به نظر من صرفا کلی‌گویی است و مصرف انتخاباتی دارد. شخصیت‌های اصولگرا و اصلاح‌طلبان باید نظر خود را در انتخابات اعلام کنند و در این خصوص که می‌گویند تسلیم رای مردم هستند، صادق باشند نه این‌که هروقت مردم به آنها رای دادند بگویند عجب مردم خوبی هستند و زمانی‌که رای نیاوردند مردم را یک عده عوام معرفی کنند.

با توجه به شرایط فعلی و با توجه به نظرسنجی‌هایی که انجام می‌شود، آیا انتخابات پیش‌رو دوقطبی خواهد بود؟

من احتمال می‌دهم که اصلاح‌طلبان سرانجام با یک نامزد و اصولگرایان هم با یک نامزد خواهند آمد و بنابراین انتخابات ، عملا به رقابت میان نامزد اصولگرایان و نامزد اصلاح‌طلبان تبدیل خواهد شد. همچنین کشیده شدن انتخابات به دور دوم به سبب نداشتن حدنصاب رای در دور اول را بعید نمی‌دانم.

با توجه به اعلام قطعی کاندیداتوری آقای کروبی و کاندیداتوری احتمالی سید محمد خاتمی، چگونه چنین مساله‌ای ممکن است اتفاق بیفتد؟

من این احتمال را منتفی نمی‌بینم که اصلاح‌طلبان، یک شب دور هم بنشینند و برخلاف حرف‌های گذشته‌شان توافق کنند که با یک نامزد وارد انتخابات شوند.

حسین نیک‌پور