به گفته او در آینده رایانهها قادر خواهند بود علاوه بر این که در تصمیمگیریهای بزرگ مشارکت داشته باشند، تحسین زیباییها و درک احساسات و عواطف انسانی را نیز تجربه کنند. به عقیده او از آنجا که انسانها توانستهاند بسیاری از اطلاعات مغزی خود را به رایانهها انتقال دهند، در آیندهای نهچندان دور بتدریج وجه تمایز بین انسان و ماشین از بین خواهد رفت. ریموند در دوازدهم فوریه 1948 متولد شد. او در نوجوانی به خاطر ارائه یک برنامه رایانهای که از قابلیت نوشتن یک قطعه موسیقی براساس روش ساخت قطعات موسیقی توسط آهنگسازان بزرگ برخوردار بود، موفق به دریافت جایزه اول نمایشگاه بینالمللی علوم شد. همچنین نخستین برنامه رایانهای برای اخذ پذیرش از دانشگاههای مختلف توسط دانشآموزان دوره دبیرستان نیز توسط این محقق ارائه شد. این دانشمند علاوه بر این توانست به کمک سه فناوری رایانهای که خواندن متون چاپی، ورود عکس یا متن به رایانه و تبدیل متن به گفتار را امکانپذیر میساخت، یک ماشین گویا طراحی کند تا به افراد نابینا در خواندن متن کمک کند.
او در سال 1987 نخستین سیستم بازشناسی گفتار را به بازار عرضه کرد که بعدها شرکت مایکروسافت نیز از این فناوری برای طراحی نرمافزار بازشناسی گفتار و اجرای آن در رایانههای شخصی بهره برد که با استقبال گسترده از سوی کاربران رایانه مواجه شد. جالب است بدانید فناوریهای رایانهای که این محقق به آنها دست یافت نقش بسیار مهمی در بهبود وضعیت زندگی انسانها داشته است. او در دهه 90 میلادی نرمافزاری را طراحی کرد که با مجهز بودن به هوش مصنوعی میتوانست مسوولیت انجام فعالیتهای مختلف مانند تجزیه و تحلیلهای آماری و آموزش پزشکان را نیز به عهده گیرد. او پیش از نوشتن کتاب عصر ماشینهای مجازی، کتابی تحت عنوان عصر ماشینهای هوشمند را در سال 1990 میلادی به چاپ رساند که محبوبیت دنیای اینترنت در جوامع انسانی را پیشگویی کرده بود.
فرانک فراهانی جم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم