پزشک خانواده

سندرم قبل از قاعدگی()PMS الگوی قابل پیش‌بینی از تغییرات جسمی و احساسی می‌باشد که درست قبل از قائدگی ایجاد می‌شود. در 2 تا 5 درصد زنان پی.ام.اس مشکلی جدی است. سایرین تنها فرم خفیفی از این سندرم را تجربه می‌نمایند. نشانه‌ها در هر زمانی بعداز نیمه دوره ماهیانه می‌توانند ایجاد شوند و عموما خیلی سریع بعد از شروع قائدگی از بین می‌روند. نشانه‌های پی‌ام‌اس الگوی نوسانی از ماهی به ماه دیگر دارند و بیشتر زنان را در سنین 20 تا 30 سالگی درگیر می‌سازند.

هیچ‌کس به‌درستی نمی‌داند که علت پی‌ام‌اس چیست. برخی از علایم و نشانه‌های قبل از قاعدگی (پی‌ام‌اس) بدین ‌شرح می‌باشد:

نفخ، احتباس مایعات، تورم شکمی، تورم دست‌ها و پاها و افزایش وزن

- درد شکمی و رخوت

- خستگی و سردرد

- ناراحتی گوارشی شامل تهوع، استفراغ، اسهال و یبوست

- مشکلات پوستی و تنفسی

- تغییرات خلق، سختی در تمرکز و خواب‌آلودگی

تحریک‌پذیری، اضطراب، عصبانیت و سردرد فشاری بی‌شک مربوط به تغییرات دوره‌ای سطوح هورمون‌ها است چون علائم در بارداری و یائسگی از بین می‌روند. استرس می‌تواند باعث تشدید نشانه‌ها شود، ولی تنها علت نمی‌باشد. گه‌گاه بعضی زنان مبتلا به پی‌ام‌اس ممکن است افسردگی تشخیص داده نشده، ‌داشته باشند. اگر چه افسردگی نمی‌تواند تمامی نشانه‌های پی‌ام‌اس را توجیه کند، اما ارتباط پی‌ام‌اس با اختلالات خلقی باید با احتیاط صورت گیرد.

پزشک خانواده وقتی علامتی خاص را به پی‌ام‌اس نسبت می‌دهد که جزئی از الگوی قابل پیش‌بینی علائم پیش از قائدگی باشد. برای تشخیص این‌که آیا الگوی خاصی وجود دارد یا نه،‌ پزشک از شما خواهد خواست که علائم خود را طی چندین دوره قاعدگی ثبت کنید. در یک تقویم با دفترچه یادداشت، تمامی نشانه‌ها، اولین روزی که نشانه‌ها ایجاد می‌گردد، زمانی که نشانه‌ها برطرف می‌گردند و نیز روز شروع قاعدگی را ثبت کنید.

اگر چه تحمل علائم پی‌ام‌اس سخت است، اما با هیچ روند بیماری‌زای داخلی همراهی ندارد. پی‌ام‌اس اغلب قبل از یائسگی خود به خود بر طرف میشود. اگر علائم پی‌ام‌اس برای شما بسیار آزاردهنده باشد، درمان برای رفع آن وجود دارد. پزشک معمولا قادر است بسیاری از علائم ناشی از علائم پی‌ام‌اس را کاهش و به ناراحتی شما پایان دهد. هیچ یک از داروهایی که برای درمان پی‌ام‌اس بکار می‌روند، برای تمام زنان راهگشا نیست. عکس‌العمل افراد مختلف نسبت به دارو متفاوت است و هر دارو به تعدادی از زنان کمک می‌کند.

برای درمان موارد شدید پی‌ام‌اس گروهی از داروهای ضدافسردگی که به عنوان مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین خوانده می‌شوند به عنوان داروی انتخابی به کار می‌روند. دارویی از این گروه که بیشترین مطالعه بر آن صورت گرفته، فلوکستین است. سایر داروها نظیر پاروکستین و سرترالین نیز ممکن است موثر باشند.

استفاده از داروی ادرارآور می‌تواند احتباس آب و ورم ناشی از بیماری را کاهش دهد، اگر چه بر اساس برخی مطالعات این درمان سودی ندارد و حتی می‌تواند عوارض جانبی جدی نیز داشته باشد.

با پرهیز از نمک چند روز قبل از شروع قاعدگی، می‌توانید احتباس آب و ورم ناشی از بیماری را کاهش دهید. با دوری از کافئین (مثل چای) احساس تحریک‌پذیری کمتری خواهید داشت و حساسیت سینه‌ها نیز کمتر می‌شود. بسیاری زنان اظهار می‌دارندکه با ورزش منظم احساس نشاط بیشتری خواهند داشت. برای زنانی که علائم خفیف پی‌ام‌اس را تجربه می‌کنند، ثبت علائم و نشانه‌ها طی چند ماه متوالی بهترین درمان خواهد بود. وقتی برای این گروه روشن شود که علائم این بیماری قابل پیش‌بینی و زودگذر است. در آن صورت تحمل آن ساده‌تر خواهد بود. ضمنا توصیه می‌کنم سوال‌کننده محترم از طریق پزشک خانواده خود با یکی از همکاران متخصص زنان و زایمان مشورت کنند.

سوالات پزشکی خود را با ما در میان بگذارید

سلامت باشید