یک سال پس از اکبر رادی
نمایشنامهنویسی که از طبقه متوسط نوشت
گروه فرهنگ و هنر مهدی یاورمنش: در نخستین سالگرد درگذشت اکبر رادی، اهالی تئاتر بار دیگر برجایگاه رفیع این نویسنده در عرصه هنرهای نمایشی ایران تاکید کردند.
هادی مرزبان که تاکنون 9 نمایشنامه از اکبر رادی را روی صحنه برده است، با اشاره به این که مهمترین ویژگی آثار این نویسنده، مبارزه با فقر و بیعدالتی است، میگوید: یکی از شاهکارهای رادی این است که در آثارش با شخصیتهایی روبه رو میشویم که ما سالها در اطراف خودمان از کنارشان رد شده و آنها را ندیدهایم.این کارگردان تئاتر ادامه میدهد: نمایشنامههای رادی مثل مینیاتور است، چرا که او کلمات و جملهها را با دقت و ظرافت کنار هم قرار میدهد و هیچ کارگردانی نمیتواند در آن دست ببرد.
بهروز غریبپور هم با اشاره به اینکه اکبر رادی در طول 45 سال به طور مستمر کار کرد و هرگز از تئاتر جدا نشد، میافزاید: روند نویسندگی رادی نشان میدهد او در طول 5 دهه کار، بتدریج از ادبیات محض فاصله پیدا میکرد و به ادبیات نمایشی نزدیک میشد.
این کارگردان که تا چندی دیگر اپرای عاشورا را اجرا خواهد کرد، ادامه میدهد: رادی در آثارش بتدریج به یک زبان شسته رفته نمایشی رسید و به ایجاز و اختصار روی آورد.
دکتر اردشیر صالحپور نیز تاکید میکند: رادی اگر چه با قصهنویسی کارش را آغاز کرد، اما بسیار زود مقام و منزلت خودش را در نمایشنامهنویسی تثبیت کرد و در آثارش بیشتر به زندگی طبقه متوسط پرداخت.
این مدرس و پژوهشگر تئاتر ادامه میدهد: در نوشتههای این نویسنده، رویکردی اجتماعی دیده می شود که متاثر از شرایط نوین جامعه ایران است.
صالحپور در پایان میگوید: توصیف و جزییپردازی، زیر ساختهای متن و ویژگیهای بارز ذهنی و اجتماعی آدمهای نمایشنامههای رادی در پردازش دراماتیک، از خصوصیات متمایز و بارز این نمایشنامهنویس به شمار میرود.
