خط سوم را درست بنویسیم

واقعیت این است که این جشنواره‌ها به همان اندازه که در صورت برگزاری درست و هدفمند می‌توانند به وضعیت نه‌چندان بسامان ادبیات کمک کنند، به همان میزان هم بلکه بیشتر اگر به ابزاری برای مطرح شدن افراد یا سازمانی خاص تبدیل شوند و اهداف غیرشعری و ادبی را دنبال کنند، زیان‌بخش خواهند بود و برگزاری آن هیچ کمکی  به شعر و ادبیات،  که به تعبیر رهبر معظم انقلاب ثروت ملی است ، نمی کند .

جشنواره خط سوم که قرار است پایان این هفته در شهر تاریخی و فرهنگی تبریز برگزار شود، متاسفانه گرفتار همین ماجرا شده است و اعلا‌م کرده است که داوری جشنواره را به دکتر شفیعی کد کنی و استاد محمد علی بهمنی سپرده  در حالی که آنان چنین مو ضوعی را تکذیب می کنند . متاسفانه جشنواره‌ای که قرار بوده کمکی به ادبیات کند و آبرویی برای اهل شعر شود، امروز با بی‌تدبیری، از آبروی شعر و شاعر برای آبرو دادن به خودش و برگزارکنندگانش خرج می‌کند.

براستی مگر چند دکتر شفیعی کدکنی در این مرز پرگهر داریم که توانسته در طول این سال‌های جشنواره زدگی دامن خود را از سطحی نگریستن به شعر و ادبیات پاک نگاه دارد و تنها با تحقیق و پژوهش در خلوت خود کار کند و به جای خرج کردن از کیسه قدما و پیشینیان، به شعر این ثروت ملی قدری بیفزاید.

به نظر می‌رسد مسوولان برگزاری جشنواره سوم که نام جشنواره را نیز از کلام حضرت شمس وام گرفته‌اند، کمترین شناخت را از جایگاه بزرگانی چون شفیعی کدکنی و محمدعلی بهمنی دارند که به این آسانی اجازه می‌دهند ستاد خبری جشنواره یا دیگر برگزارکنندگانش از نام و اعتبار آنها سوء‌استفاده کنند.

باید به خاطر داشت امروز یا فردا این جشنواره یا جشنواره‌هایی نظیر آنها به پایان می‌رسند و فارغ از نام داوران و نتایج آن به خاطره‌ها خواهند پیوست، اما آنچه برای ادبیات و فرهنگ ایران باقی می‌ماند، آثار و پژوهش‌های بزرگانی چون شفیعی کدکنی و بهمنی است که باید همه ما جایگاه و شأن آنها را حفظ کنیم.