پرچم صلح و دوستی چه زمانی بر فضای کشتی به اهتزاز در می‌آید؟

کشتی همچنان در انتظار یک اتفاق خوب

کشتی است و هزار انتظار؛ انتظارات شایسته و بایسته‌ای که مردم علاقه‌مند و پرشور و حال ما از آن دارند، خواسته‌هایی در ابعاد مختلف و به وسعت موفقیت در عرصه‌های قهرمانی، پهلوانی، اخلاقی و اجتماعی. در واقع کشتی را فقط با رویکرد مسابقه‌ای و از زوایای برد و باخت‌ها نباید ارزیابی، تعریف و معنا کرد، چرا که کشتی در فرهنگ تاریخی و اسلامی ما ریشه‌ای عمیق و محکم و جایگاه ویژه‌ای دارد و از چنان ارزش‌های معنوی، اخلاقی، انسانی و پهلوانی قابل تعمق و مورد توجهی بهره‌ گرفته که در همه زمینه‌های قهرمانی و افتخار‌آفرینی و ابعاد فرهنگی و اجتماعی می‌تواند برای جوان‌ها و نوجوان‌ها عبرت‌آموز و الگوساز قلمداد شود. البته در کنار تمامی خواسته‌های آرمانی و ایده‌آلیستی که باید مورد توجه و مدنظر مسوولان و دست‌اندرکاران ورزش و بویژه کشتی قرار بگیرد، حقایقی در این رهگذر وجود دارد که از نوعی مغایرت حکایتمی‌کند و به مصداق قیاس مع‌الفارق میان انتظارات و واقعیات، سد و فاصله ایجاد می‌کند و مانع تحقق اهداف و تامین و برآورده شدن توقعات بجای مردمی می‌شود.
کد خبر: ۲۱۹۶۸۵

مدت مدیدی است که در فضای کشتی کمتر یا بسختی می‌توان بوی خوش پهلوانی و مملو و آمیخته به صفا و صمیمت، یکرنگی و همدلی را استنشاق کرد و از آن حظ و لذت برد. به عبارتی واضح‌تر و بصراحت باید اذعان کرد در ورزش کشتی دیگر روحیه پهلوانی رنگ باخته و حکم کیمیا را دارد.

این واپس‌گرایی اخلاقی و نزول خصایل پهلوانی را می‌توان در برخورد رودرروی آدم‌های کشتی و جماعت گوش‌شکسته به عینه دید و تاسف خورد، چرا که چند صباحی است رفتار و گفتمان اهالی کشتی فاقد صمیمت، صداقت، ارزش‌های اخلاقی و صفات مردانگی است که ما از رهروان و سینه‌چاکان بزرگان و اسطوره‌های اجتناب‌ناپذیری چون پوریای ولی و جهان پهلوان غلامرضا تختی می‌شناسیم و انتظار داریم.

 امروزه حال و هوای کشتی بدجوری پس است. حاشیه‌های آن چنان پرتنش و دردسر‌ساز شده که حتی متن و دایره طلایی‌ آن را هم مورد تاثیر و تخریب خود قرار داده است. هر پیشکسوت و گوش‌شکسته‌ای در این جو احساس آرامش نمی‌کند و چه بسا از وجود این همه اختلافات و کدورت‌ها نصیبی جز سرافکندگی و شرمساری نمی‌برد.

برای زدودن و پاک‌کردن این فضای خاکستری از پهنه گسترده کشتی، بیش از هر زمانی ضرورت تعامل و تحمل یکدیگر از یک‌سو و از طرف دیگر هفکری و تقویت خصایل اخلاقی و معنوی در میان خانواده بزرگ کشتی‌ احساس می‌شود.

برای تقویت و اشاعه روح همدلی و همبستگی در میان اعضای خانواده بزرگ کشتی باید طرحی نو ارائه کرد و برای پاک کردن کینه و کدورت‌ها و سوء‌تفاهمات از همه بزرگان و پیشکسوتان مدد گرفت و به نوعی پای آنها را به میان کشید، البته بزرگانی که بزرگوار و بلند‌نظر بوده و از روحیه پهلوانی و گذشت و جوانمردی بهره لازم را از کناره‌های تشک‌کشتی برده و ملکه ذهن خود کرده‌اند.

به طور قطع برای تحقق این مساله اساسی و ساختاری، نیاز به حضور و هم‌اندیشی تمامی جامعه بزرگ کشتی است. در این میان و در وهله اول، بیش از همه از نامداران و بزرگان کشتی انتظار و توقع داریم تا درخت صلح و دوستی را در فضا و خانه‌کشتی بکارند و در کسوت یک معلم، راه دوستی و صداقت را به دیگر خانواده‌ کشتی نشان دهند و آنها را به سوی صفا و صمیمت و وحدت بیشتر هدایت کنند.

با توجه به نیازی که امروزه در فضای کشتی بیش از هر زمانی مشاهده می‌شود، این موضوع نگرانی و دغدغه بسیاری از گوش‌شکسته‌ها را هم به دنبال داشته است. ازجمله منصور برزگر، یکی از بزرگان و عناصر فعال کشتی طی 40 سال گذشته نیز برای برون‌رفت کشتی از شرایط فعلی بر ضرورت آشتی ملی در کشتی تاکید دارد. حرف درستی که از زبان یک بزرگ دردآشنا بیرون می‌آید اگر به عمل بینجامد بدون شک می‌تواند دل‌های اهالی کشتی را به هم نزدیک‌تر کند، اما افسوس که فاصله بین حرف تا عمل بسیار است.

بی‌شک پیشکسوتان و بزرگان باید از افتخارآفرینان جوان، اما پردل و جرات امروزه کشتی که نسبت به اوضاع و احوال نابسامان ورزش اول دغدغه و احساس مسوولیت نشان می‌دهند، بیاموزند و از شاگردان خود درس بگیرند که برای بزرگی باید مرد عمل بود و از جهات گوناگون از خود خرج کنند.

مصداق این ادعا را می‌توان به افتخارآفرینی جوان اما دلواپس فردای کشتی ربط داد که جور بزرگان کشتی را این روزها بر دوش می‌کشد. علیرضا حیدری که هنوز خاطرات بلندپروازی‌های او در صحنه‌های جهانی و المپیک و افتخارات باارزشی که از این میدان‌ها به ارمغان آورده است، تازگی دارد.

اکنون نیز در قبال کشتی احساس دین و مسوولیت می‌کند تا جماعت گوش‌شکسته بیش از این حقیر و کوچک شمرده نشوند و برای تحقق چنین اهداف والایی و جمع کردن اهالی کشتی یک لحظه غفلت و قصور هم ندارد.

در واقع از جمع افتخارآفرینان دهه گذشته کشتی ایران چون امیر و رسول خادم، علیرضا دبیر، عباس جدیدی، علیرضا رضایی و... تنها علی از نوع حیدری در صحنه کشتی باقی مانده و برای آن دل می‌سوزاند، ولی دیگر فاتحان سکوهای جهانی المپیک و هم‌دوره‌ای‌های او نسبت به کشتی که همه چیز خود را مدیون آن هستند به طور کلی منفک و غافل شده‌اند و در راه دیگری تلاش می‌کنند و کشتی را از یاد برده‌اند.

به هر صورت حیدری مدتی است برای  تحقق آشتی در کشتی خطر کرده و وارد میدان عمل شده است. در اولین گام، بسیاری از بزرگان و پیشکسوتانی که گاهی بر اثر سوءتفاهمات و اختلافات خبری از هم نداشتند را دور هم جمع کرد تا اهالی کشتی به یک اتفاق نظر و همدلی برسند بدون جبهه‌گیری و مقابله با فدراسیون کشتی.

این تشکل در حالی راه‌اندازی شد که تعدادی انگشت‌شمار از تنگ‌نظران مغرض با مطرح کردن مطالب حاشیه‌ای و شایعات بی‌اساس مبنی بر شکل‌گیری یک توطئه علیه فدراسیون کشتی سعی بر مخدوش کردن روابط بزرگان و اهالی کشتی با فدراسیون از یک سو و از طرف دیگر لوث کردن و بی‌نتیجه نشان دادن اهداف و افکار پاک یک دلسوز واقعی در کشتی برای شکل‌گیری این تشکیلات، منظور دیگری ندارند.

به هر صورت امیدواریم در پناه قوام و دوام بیشتر نشست‌ها و همایش‌هایی که با عنوان همبستگی و آشتی اهالی کشتی شکل می‌گیرد شاهد قوت گرفتن هر چه بیشتر روحیه گذشت و جوانمردی میان جماعت کشتی از پیشکسوتان و بزرگان کشتی گرفته تا جوان‌های پرافتخار و آینده‌ساز باشیم؛ آرزوی بزرگی که در صورت تحقق می‌تواند بزودی پرچم آشتی را بر آسمان پرافتخار کشتی ایران به اهتزاز دربیاورد.

سعید  میرزاشفیع

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها