در پی اعلام خبر، علیاصغر یزدانی، رئیس آموزش و پرورش شهر تهران یکی از اولین کسانی بود که در این باره موضعگیری کرد. او اول توپ را به زمین والدین عطاءالله مقدسی دانشآموز معلول انداخت و گفت: آنها بدون ارائه مدارک سنجش، او را در دبستان خاتمالانبیا ثبتنام کردهاند، بعد هم عنوان کرد: گزارش معلم از معلولیت جسمی، حرکتی و ذهنی شدید وی و نیز گزارش مدیر مدرسه از ابتلا او به بیماری شدید در ناحیه سر باعث شد پیشنهاد ادامه تحصیل این دانشآموز در مدارس استثنایی مطرح شود. وی همچنین خبر اخراج دانشآموز معلول را به قصد تخریب آموزش و پرورش در رسانههای جمعی تکذیب کرد.
این در حالی است که علاوه بر رئیس آموزش و پرورش استثنایی در تهران که اخراج عطاالله مقدسی را مستوجب پیگرد قانونی دانسته و بر اشتباه فاحش مدیر مدرسه تاکید کرده است، مدیرعامل انجمن دفاع از حقوق معلولان هم با تصدیق پرونده سلامتی دانشآموز، ادعای مسوولان آموزش و پرورش را تکذیب کرد.
به هر حال تنها 2 روز از انتشار خبر رسانهای شدن مشکل عطاءالله کوچک کافی بود تا مسوولان آموزش و پرورش منطقه با مادر وی تماس بگیرند و از امکان ادامه تحصیل او در مدارس عادی خبر بدهند.
این غائله در حالی مطرح شده که نزدیک به یک دهه است که سیاست تحصیل دانشآموزان استثنایی در مدارس عادی اعلام شده و آموزش و پرورش استثنایی بر آن تاکید میکند، در حالی که هنوز قابلیت و توانایی لازم در مدیر، معاون و معلمان مدارس عادی برای پذیرش این دانشآموزان فراهم نشده و از نزدیک به یک دهه قبل تاکنون اجازه حضور یا حذف استثناییها در مدارس عادی محل مناقشه بوده است.
هرچند عطاءالله مقدسی به عنوان دانشآموز رسانهای فرصت مجدد تحصیل در مدارس عادی را کسب کرد، اما کم نیستند دانشآموزانی که تنها به خاطر معلولیت جسمی مجبورند به دور از دانشآموزان دیگر درس بخوانند، چرا که مجریان طرح ادغام این دو دسته مدارس، در دو بعد ناموفق بودهاند، ابتدا این که اولیای دانشآموزان معلول از این طرح بیاطلاعند و نیز آستانه تحمل کلاسهای عادی برای این دانشآموزان فراهم نشده و دیگر این که معلمان از شیوههای مواجهه با حضور یک دانشآموز معلول در کلاسشان اطلاعی ندارند بنابراین پیش از این که فرصت عطاءاللههای دیگر برای ماندن در کنار همسن و سالهایشان بسوزد، مسوولان به برگههای خاک گرفته طرح ادغام مدارس عادی و استثنایی و راهکارهای اجرایی آن نگاهی بیندازند.
کتایون مصری