جدای مشتریان پروپاقرص و همیشگی تلویزیون همواره مناسبتهایی وجود دارند که نگاه مخاطبان دائمی را بیش از پیش متوجه این نگین برجسته کنند.
اگر در سالهای گذشته مخاطبان تلویزیون در ایام تعطیلات عید نوروز بیشترین میزان را شامل میشد در سالهای اخیر مخاطبان برنامههای ویژه ماه مبارک رمضان تلویزیون رکورد آماری را شکستهاند. آنچه به روشنی پیداست اعتنا و استقبال مردم از برنامههای تلویزیونی ویژه ماه مبارک رمضان است.
جدای آمار کمی، تنوع و گستردگی طیف مخاطبان این برنامهها نیز حاوی دادههای ارزشمندی است و متذکر و یادآور یک نکته اساسی و آن اینکه: «تلویزیون هیچکس را فراموش نکرده». ماه مبارک رمضان امسال ویژگیهای تقویمی خورشیدی و قمری خاصی را شامل میشود. بخش اعظمی از ماه مبارک رمضان چهرهای تابستانی دارد، تابستانی که در دهه سوم به پاییز فصلها میرسد در اندوه یک مصیبت ماندگار، کمر خم میکند و در سربلندی یک حماسه نزدیک به عیدی آسمانی میرسد.
تقارن ماه مبارک رمضان امسال با تابستان و هفته دفاع مقدس رنگ تازهای بر چهره آن پاشیده همین ویژگیهای اختصاصی موجبات گوناگونی طیف مخاطب و گستردگی توقعات مخاطب از رسانه را دوچندان میکند.
اهالی رسانه از مدتها پیشتر به استقبال ماهمبارک رمضان میروند. شاید دستکم یک فصل تمام منسجم و بیوقفه تلاش میکنند تا بهترین ماه سال را با بهترین دستاوردهای رسانهای پوشش دهند. سعی اهالی رسانه دیداری در 2 بخش مجموعهسازی و برنامههای ترکیبی به روشنی قابل ارزیابی و تحلیل است.
اگر چه دل نگرانی کسانی را در این سالها شنیدهایم که جذابیت و تنوع مجموعههای تلویزیونی ماه مبارک رمضان در شبکههای تلویزیونی ممکن است مردم را از فرصت مغتنم عبادت محروم کند اما از نتایج ارزشمند و تامل برانگیز و معنویت قابل اعتنای این مجموعهها نمیتوان به آسانی گذشت.
محتوای غنی و ارزشمند در آمیزشی دراماتیک و هنرمندانه با مسائل اجتماعی روز، محصول قابل توجهای را فراهم کرده که هم مخاطب را جذب میکند و هم او را دست خالی از این فرصت دیداری باز نمیگرداند.
مگر نه این است که مجموعههای تلویزیونی ماه مبارک رمضان، پاسخی است مناسب برای دغدغه ما که همواره خواستهایم دین در رفتارهای فردی و اجتماعیمان بروز و ظهور کند؟
البته این پاسخ نیازمند حرکت در مسیر تکامل است. این تندیس که حالا بر دو پای محکم هنر و تحقیق ایستاده تراشیدن میخواهد و طراحی دقیق و هدفمند.
تاکید برخودسازی آگاه و هوشیار در ماه مبارک رمضان در تار و پود برنامههای ویژه و مجموعههای تلویزیونی تنیده شده و این مجموعهها نه فقط برای سرگرمی خانوادهها که محلی است برای اندیشیدن به انسان و رفتارهای انسانی.
مخاطبان رسانه در ماه مبارک رمضان همان کسانی هستند که به مسجد هم میروند، عبادت هم میکنند، روزه هم میگیرند و ضمنا به مصادیق رفتارهای اجتماعی یک مسلمان هم در قالب سریالها و هم در سایر برنامهها نگاهی دوباره میاندازند و این دو نه قابل انفکاک است و نه در تعارض با هم چراکه دین یک مسلمان همواره با اوست؛ اندیشه و رفتار و منش اوست چه در مسجد چه در هر نقطه دیگر.
رسانه دیداری اهتمام قابل توجهی در تعمیم و تسری شادی و طراوت معنوی به مخاطب دارد. ماموریتی که هر برنامه با فرمی اختصاصی و جهتگیری محتوایی ویژه خود به آن میپردازد. این ویژگی بارز را میتوان در برنامههای ترکیبی حوالی ساعات اذان و برنامههایی با محوریت برگزاری جشن (جشن رمضان) به روشنی یافت.
در هر حال تلویزیون به عنوان عضوی از خانواده چه در صدرنشینی و چه در میانهداری یا حاشیهنشینی همواره به چشم آمده و دیده شده چراکه سعی در چشمگیری و دیده شدن را همواره مدیران و اهالی رسانه در نظر داشتهاند.
طراوت و زلالی لحظات افطار و شیرینی و حلاوت ثانیههای عزیز سحر دو اتفاق بینظیر ماه مبارک رمضان است. مسیری که از طلوع ماه آغاز میشود و به طلوع خورشید میانجامد. در این خیابان نقرهای روشن میتوانید همراه با تلویزیون قدم بردارید.
تلویزیون در ماه مبارک رمضان همان آیینهای است که دنبال تصاویر آسمانی روی زمین میگردد. همان آیینهای که سعی در کشف لحظات شیرین همدلی و همآوایی و عاشقی دارد.
میان افراد خانواده فاصله نمیاندازد، اما اصرار دارد فواصل را به خوبی پر کند.
تلویزیون نمیآید تا حلقهها را بگسلد میآید برای ایجاد پیوندی تازه و عمیق بیرنج گسستن، تلویزیون در کنار شماست و شما را در کنار هم میخواهد.
امیرحسین خرمشاهی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم