لاگرانژ، دانشمند سرشناس دوران معاصر درخصوص لاوازیه که در جریان انقلاب کبیر فرانسه و به اتهام خیانت به خاک این کشور محکوم به مرگ شد، گفته است: سر لاوازیه تنها در چند ثانیه از بدنش جدا شد، اما شاید بیش از یک قرن زمان نیاز باشد تا لاوازیه دیگری در جهان بدرخشد. فرانسه و جامعه شیمی جهان وامدار دانشمندان بزرگی همچون لاوازیه است.
کد خبر: ۲۰۰۳۰۱
نام آنتوان لاوازیه همواره با مفاهیمینظیر شناسایی ساختاری گازها از جمله اکسیژن همراه است تا آنجا که برخی از وی به عنوان قیصر دنیای تحقیقات شیمی یاد میکنند. وی که در اوت سال 1743 میلادی چشمبهجهان گشود از آن دسته از دانشمندانی بود که تقریبا در خانوادهای مرفه و با ثبات اقتصادی رشد کرد. شاید همین بستر آماده موجب شد تا وی در آینده در عرصههای مختلف علمیحرفهایی ارزشمند برای گفتن داشته باشد. علاقه درونی به ستارگان موجب شد تا از همان ابتدا به نجوم و ستارهشناسی علاقه پیدا کند تا آنجا که برای افزودن اطلاعات خود در این خصوص به دنبال کتابهای زیادی میگشت. زمینشناسی، مطالعه در دنیای گیاهان و در نهایت شیمی، مفاهیم دیگری از علوم بودند که لاوازیه برای اشراف بر آنها تحقیقات گستردهای انجام داد.
میگویند لاوازیه نگاه صرفا تجربی به شیمی را چندان نمیپسندید و همواره بر استفاده از استدلالهای عقلانی و مبتنی بر دانش نوین تاکید داشت. او جوانی خوش فکر و با ایدههای نو بود و از این رو خیلی زود و در حالی که تنها 26 سال بیشتر نداشت مورد توجه مقامات عالی رتبه دربار وقت فرانسه قرار گرفت و به عنوان عضو برجستهای از فرهنگستان پادشاهی این کشور برگزیده شد. در طول قرن 17 و 18میلادی مفاهیم نادرست متعددی در عرصه شیمی بر افکار دانشمندان و محققان آن دوران سایه افکنده بود. فرآیند سوختن و اینکه دقیقا در این فرآیند چه گازهایی حضور داشته و بر شعلهور شدن ماده سوختنی تاثیر مستقیم دارند، یکی از مهمترین مفاهیم گیجکننده از این طیف است.
با این حال تحقیقات لاوازیه و نظریههایی که وی درخصوص چگونگی انجام فرآیند سوختن مطرح کرده بود پایانی بر مفاهیم نادرستی نظیر فلوژیستن بوده است. در آن دوران حتی بسیاری از محققان بر این باور بودند که وجود مادهای غیرقابل روِیت در مواد قابل اشتعال موجب سوختن آن میشود و به عبارتی دیگر هنگام سوختن ماده، این ماده غیرقابل روِیت از آن جدا میشود. بیشتر نظریههای لاوازیه مطرح نمیشد، چون وی ذاتا بر این باور بود تا رسیدن به نتیجه قطعی از بیان آنها خودداری کند و این درحالی بود که همزمان با وی دانشمندان دیگری نظیر شیل و پرستلی نیز به دنبال حل این معما بودند، با این حال لاوازیه توانست وجود اکسیژن در این فرآیند را به روشنی تشریح کند و در حقیقت نام خود را به عنوان کاشف آن برای همیشه برجای بگذارد.