اروپا کورکورانه سیاست بوش را پیش می‌برد

دکتر پیروز مجتهدزاده، رییس موسسه یوروسویک لندن در گفت‌وگو با ایسنا گفت: این اعمال فشارها برای این است که ایران را از تصمیمش بازدارند.

وی با بیان این‌که آنها در وضعیت فعلی به یک بازی برد – باخت معتقدند و از نگاه انگلیسی‌ها در بحث هسته‌یی ایران به "بودن یا نبودن" فکر می‌کنند، گفت: از این رو احتمال درگیری و جنگ به عنوان آخرین وسیله علیه تصمیم ایران پررنگ‌تر می‌شود.

این استاد دانشگاه با اشاره به زمان باقی‌مانده از ریاست جمهوری جورج بوش گفت: آنها معتقدند که در این زمان باقی‌مانده (5 ماه) باید تکلیف مساله‌ی هسته‌یی ایران را روشن کنند. در یک برآورد کلی به نظر می‌رسد آمریکا حتی در چنین شرایطی در وضعیت درگیری با ایران نیست اما امکان آغاز جنگ در حال حاضر برای بوش بیشتر است؛ چرا که می‌تواند درگیری را آغاز کند اما مسوول نتایج آن نباشد. این در حالی است که جمهوری‌خواهان به دلیل جنگ‌های عراق و افغانستان و به سقوط کشاندن اقتصاد آمریکا در این مدت سرزنش می‌شوند.

وی افزود: منطق حکم می‌کند هیچ‌کس دست به ریسک (درگیری علیه ایران) نزند اما مساله این است که در آمریکا منطق و عقل حکم نمی‌کند بلکه بوش فقط و فقط به برآورده کردن خواسته‌های صهیونیسم که جنگ علیه مسلمانان است فکر می‌کند.

در بسته 1+5 هیچ چیز جدیدی نیست

وی با اشاره به اقدام اتحادیه اروپا که تحریم‌های مسافرتی و بانکی علیه ایران اعمال کرده است در حالی که خاویر سولانا چندی پیش بسته‌ی پیشنهادی 1+5 را برای آغاز مذاکرات هسته‌ای به ایران تحویل داد، گفت: اروپا می‌خواهد ایران را وادار به تسلیم کند و درخواست برای تسلیم ایران ناشی از وضعیتی است که آمریکایی‌ها به همراه هم‌پیمانانشان ایجاد کرده‌اند. متاسفانه در کمال تعجب می‌بینیم تنها چیزی که در طرف اروپایی تغییر کرده لحن و بیان است اما نهایت بحث آنها همان حرف‌های قدیمی یعنی تاکید بر پیش‌شرط تعلیق است.

مجتهدزاده درخصوص واکنش ایران به این اقدامات غرب گفت: فکر می‌کنم ایران باید واکنشی همچون واکنش‌های قبلی داشته باشد. در عین حال که پذیرش پیش‌شرط به معنای تسلیم ملی ایران به آمریکا و اسراییل است.

وی با بیان این‌که ایران باید مسیرهای دیپلماتیک را مورد توجه قرار دهد، گفت: از طرفی باید تعارف را کنار بگذاریم و با اروپا به طور جدی وارد مذاکره شویم و از آنها بخواهیم که درباره‌ی خواسته‌ی تعلیق به طور شفاف پاسخ دهند که آیا منظورشان توقف کامل است یا کوتاه مدت. اگر تعلیق برای مدت زمان خاصی مدنظر است باید روشن کنند که چه مدت زمان و چه تضمینی را ارایه خواهند کرد؛ چرا که دو سال و نیم پیش در ایران توقف غنی‌سازی را شاهد بودیم اما در انتها اروپا به دشمن درجه یک ایران تبدیل شد و به هیچ‌یک از تعهداتشان عمل نکردند. طبیعی است هیچ دولت – ملتی حاضر نیست یک بار دیگر این سناریو تکرار شود.

این استاد دانشگاه ادامه داد: در بسته‌هایی که میان طرفین رد و بدل شده است هیچ چیز جدیدی وجود ندارد که عامل تغییر سیاست‌های طرفین باشد.