خرسهای قطبی گونهای از خانواده خرسها با نام Ursus maritimus هستند که در سرزمینهای یخزده شمالی و دریاهای اطراف آن زندگی میکنند. خرسهای سفیدرنگ قطبی که وزنی میان 300 تا 600 کیلوگرم دارند (بسته به جنسیتشان)، عظیمالجثهترین شکارچیان خشکی محسوب میشوند.
این شکارچیها در زمره قابلترین شناگران جهان هستند که ساعتها در آبهای شمالی شنا و روی یخهای شناور خستگی خود را در میکنند و دوباره به فعالیت میپردازند.
خرسهای قطبی که به نوعی نشان قطب شمال به حساب میآیند، اینک و با افزایش دمای میانگین سیاره در خطر قرار گرفتهاند.
در چند سال گذشته برای اولین بار و در پی تشدید ذوب شدن یخهای حاشیه قطب شمال، خرسهای قطبی مردهای در دریا یافت شدند.
بررسیها نشان داد ساعتها شنای بیحاصل و نیافتن یخ شناور باعث شده است این شناگرهای قهار در آب غرق شوند. ادامه روند کنونی و آب شدن یخها امکان زیست این جانوران را به سرعت نابود میکند.
گروهی از محققان مرکز ملی برف و یخ ایالات متحده، سال گذشته نتایج تحقیقاتی را منتشر کردند که نشان میداد در طول تابستان مقدار یخهای شمالگان بیش از 30 درصد در مقایسه با مقدار میانگین کمتر شده است.
اخیرا و در پی تغییرات ناشی از این گرمایش و وضعیت نابسامان خرسهای قطبی، طرح حفاظت و ارتقای درجه خطر آنها ارائه شد. فعالیت اتحادیههای محیط زیست باعث شد چند هفته پیش خرسهای قطبی در فهرست جانوران در خطر قرار گیرند.
زندگی خرسهای قطبی تنها یکی از تراژدیهای ناشی گرم شدن زمین است،اما بحران تغییرات اقلیم سرنوشت محتوم ما نیست و تلاش همگانی میتواند ما را در این نبرد به موفقیت برساند. تغییر الگوی مصرف انرژی از سوی هر کدام از ما، عوض کردن لامپها یا خاموش کردن وسایل غیرضروری شاید بتواند نجاتبخش یک خرس قطبی و در آینده نجاتبخش خود ما باشد. به هر روی این فاجعه دامن ما را نیز خواهد گرفت.