فرانسویها به یافتن شیوهای خاص خود برای رویارویی با مشکلات مشهور هستند اما آنچه این کشور را از سایر کشورهای اروپایی متمایز میکند این که در اغلب موارد سرنوشت تصمیمگیریهای کلان سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در فرانسه در خیابانها رقم میخورد. این واقعیتی غیرقابل کتمان است که اعتراضها و اعتصابهای خیابانی در فرانسه در بسیاری موارد تکلیف سیاستگذاریهای کلان در سطح ملی را تعیین میکنند.
ماه می همیشه در فرانسه ماهی پرچالش بوده است. اول ماه می مقارن با روز جهانی کارگر امسال در فرانسه با اعتصاب ماهیگیران فرانسوی همراه بود و پس از آن موجی از اعتصابها و اعتراضها کشور را در نوردید. آخرین مورد اعتراضها، تظاهرات روز یکشنبه دانشجویان فرانسوی در مخالفت با طرحهای دولت برای کاستن از حجم دولت و توقف روند استخدام معلمان قراردادی بود.
اهمیت تظاهرات خیابانی در فرانسه به حدی است که گاه سرنوشت سیاستمداران را در این کشور زیر و رو میکند. دومینیک دوویلپن، آخرین نخستوزیر دوران زمامداری ژاک شیراک، رئیسجمهور پیشین فرانسه وقتی در سال 2006 میلادی سعی کرد قانونی برای متحول کردن روند استخدام نیروهای جوان در دستگاه دولتی به تصویب برساند با موجی از اعتراض مواجه شد.
این موج نه تنها طرح او را به بایگانی برد که شکست او در برابر نیکلا سارکوزی، نامزد گلیست در انتخابات ریاستجمهوری را رقم زد.
تظاهرات پشت تظاهرات
هنوز فرانسویها ناآرامیهای هفتههای اخیر در بخشهای مختلف را فراموش نکردهاند که اتحادیه کارگران صنعت حملونقل فرانسه دیروز اعلام کرد کارکنان این بخش پنجشنبه این هفته دست به اعتصاب میزنند.
این در حالی است که دانشجویان هم اعلام کردهاند طرحی برای برگزاری اعتراضات گسترده به سیستم کاغذبازی در نظام آموزش فرانسه در دست دارند که طی روزهای آتی اجرایی خواهد شد.
این ناآرامیها میرود تا بحران سیاسی تمام عیاری را در فرانسه رقم بزند. سیاستمداران چپگرای فرانسه بهدنبال بهرهبرداری سیاسی از شرایط جاری هستند و به فعالان صنفی توصیه کردهاند علیه دولت دست به اعتصاب عمومی بزنند. چنین اعتصابی با توجه به کاهش بیسابقه محبوبیت سارکوزی به 39 درصد میتواند ضربه مهلکی به دولت او باشد.
موضع سارکوزی
سارکوزی برخلاف اسلاف خود به ظاهر به دنبال مواجهه با آشوبطلبان و مقاومت در برابر خواستههای معترضان است.
او طی هفتههای اخیر بارها اعلام کرده قصد عقبنشینی در برابر معترضان را ندارد، مصمم به اجرای طرح 5 ساله اصلاحات خود است و آمادگی دارد در صورت لزوم با آغوش باز به استقبال معترضان برود.
او هفته گذشته در اظهاراتی از اینکه فرانسویها با همه چیز مخالف هستند، ابراز ناخرسندی کرده بود.
رئیسجمهور فرانسه که با گذشته حدود یک سال زمامداریاش نشان داده که مصمم است فردی متفاوت از اسلاف خود باشد به ظاهر این بار هم قصد دارد خلاف جریان آب شنا کند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم