حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
در عصر زیستشناسی مولکولی، محققان مطالعاتی را روی پروتئینهایی که در پیشرفت سرطان نقش دارند انجام میدهند. سال گذشته، پیشرفتهای نوینی در زمینه درمان سرطان سینه صورت گرفت. این پیشرفتها در مراحل مختلفی از بیماری انجام شد.
در حال حاضر برای زنان مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک چندین راه درمانی وجود دارد. با تایید داروی trastuzumab توسط سازمان غذا و داروی امریکا (FDA) برای درمان برخی بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک امید بسیاری جهت درمان این بیماری پدید آمده است. فاکتور رشد آنتیبادی تک کلونی درمان جدیدی برای سرطان سینه است که نخستین گام به سوی ایجاد مداخلههای زیستی به منظور درمان این بیماری است. موسسه ملی سرطان از طرحهای تحقیقی ساز و کارهای عملکرد trastuzumab حمایت میکنند. این تحقیقات به ما اجازه میدهد بهتر تشخیص دهیم که کدامیک از زیرمجموعههای سرطان سینه به درمان trastuzumab پاسخ میدهند. سرطان سینه متاستاتیک با ترشح زیاد 2- HER در مقایسه با نتایج آزمایشهای شیمی درمانی سنتی، پاسخ کمتری به شیمی درمانی میدهد. بنابراین، جالبترین نتایج به دست آمده از آزمایشهای بیماری متاستاتیک، فهرست پیشرفته درمانی از شیمی درمانی آمیخته با trastuzumab است.
در این خصوص، پزشکان اهمیت تنوع 2- HER را در آزمایش سرطان سینه نشان میدهند. گزارشهای اولیه به طور کلی از یک آنتی بادی تک کلونی استفاده میکنند که نشاندهنده 25 درصد از 30 درصد شیوع ترشح زیاد 2- HER در میان تمامی سرطانهای سینه پیشرونده است.
بتازگی انجام آزمایشی امکانپذیر شده که از آنتیبادی چند کلونی در آن استفاده شده و حساسیت را بالا میبرد. ولی در عین حال دقت آزمایش 2- HER را کاهش میدهد. تاییدیه FDA به معنای استفاده از این روش به عنوان آزمایش پیشبینیکننده در تشخیص بیماریهای خاص سرطان سینه نیست، بلکه به معنای استفاده در حکم ابزاری درمانی به منظور تشخیص و انتخاب درمان با trastuzumab است.
محققان نقش «بیسفوسفوناتها» را که از درمانهای جالب توجه در سرطان سینه است، مورد بررسی مجدد قرار میدهند. در مطالعات اولیه، بیسفوسفوناتها با تاثیر بر استخوانها نقش خود را در بهبود سطح کیفی بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک نشان دادهاند.
تحقیقات آتی بر مکانیسم عملکرد این عوامل و ایجاد نشانگرهای مولکولی برای تنظیم پاسخ به درمان روی این عوامل متمرکز خواهند بود. ولی همچنان سوالات بدون پاسخی درخصوص تاثیر بیسفوسفوناتها در درمان سرطان سینه وجود دارد که تحقیقات گستردهای در حال انجام است. تحقیق روی درمانهای هورمونی سرطان سینه جزء موثرترین روشهای مهاردریافتکنندههای استروژن در مسیر پیشرفت سرطان است. انواع جدید این عوامل به منظور مهار انواع آلفا و بتای دریافتکنندههای استروژن ایجاد شدهاند.
تمرکز تحقیقات روی زنان یائسه است چرا که با بالا رفتن سن، خطر ابتلا به سرطان سینه بالا میرود و نیز عوارض پیشگیرانه به نظر به دریافتکنندههای استروژن در سرطانهای سینه محدود میشوند که جمعیت یائسه را درگیر میکند. بیشتر زنان امریکایی با آگاهی بالا و آموزش در تشخیص زودهنگام سرطان سینه، در مراحل ابتدایی بیماری شناسایی میشوند. به دنبال درمان سرطان سینه، افراد زیادی به زندگی عادی خود ادامه میدهند. مساله مهمی که در شیمیدرمانی این بیماری وجود دارد خستگی بیماران از طولانی شدن درمان است.
زنان جوان مبتلا به سرطان سینه، علاوه بر درمان بیماری خود در مراحل ابتدایی باید مراقب وضعیت دیگری نیز باشند و آن حفظ سلامت بارداری پس از تشخیص سرطان است. پزشکان به این گونه بیماران توصیه میکنند که تا 2 سال پس از تشخیص بیماری، اقدام به بارداری نکنند.
ولی این توصیه بر پایه مدارکی دال بر ارتباط بین مدت زمان خاصی از تشخیص بیماری سرطان و بارداری بعدی و یا سختتر شدن تشخیص نیست. بلکه این ترس ناشی از این است که افزایش سطح استروژن در مدت بارداری
به عنوان افزایش خطر تحریک سلولهای میکرومتاستاتیک، برای بدن مضر است.
ولی طی تحقیقاتی که صورت گرفت هیچ اطلاعاتی مبنی بر خطرناک بودن باردار شدن پس از تشخیص سرطان سینه وجود ندارد.
ارتقای روشهای درمانی
روشهای نوین درمانی برای ارتقاء پاسخ به درمانهای استاندارد و مداخله با مکانیسمهای مقاوم ایجاد شدهاند. درک بهتر و پیشرفتهایی در مسمومیتزداییهای طولانی مدت درمان به طور چشمگیری بر کیفیت زندگی تاثیر میگذارند، چراکه در حال حاضر اکثر زنان در مراحل ابتدایی سرطان شناسایی شده و به زندگی عادی خود ادامه میدهند. محققان سرطان سینه در موسسه تحقیقاتی ام.دیاندرسون پیش از آغاز هر نوع درمانی برای تشخیص بهترین نوع درمان در بیماران، از پروتئینها و ژنها استفاده میکنند. محققان در یک مطالعه عظیم نشان دادند که قادرند پیش از آغاز درمان زنانی که در مراحل ابتدایی سرطان سینه قرار دارند، استفاده از نوع خاصی از شیمیدرمانی را پیش از جراحی تعیین کنند. استفاده از نمایی از ژنتیک تومور سرطان میتواند به درمان مستقیم کمک کند. این حرکت، گام بزرگی به سوی انتخاب شیمیدرمانی مخصوص هر بیمار برمیدارد. محققان با استفاده از سلولهای سرطانی 24 فردی که در مراحل ابتدایی بیماری قرار داشتند 74 نوع ژن را کشف کردند که با یک نوع شیمیدرمانی مشترک با نام FAC مرتبط بودند.
از میان آن ژنها، محققان نشانگرهایی را برای پیشبینی نتایج در 21 بیماری که تازه شناسایی شدهاند ایجاد کردند و در پی آن دریافتند که این آزمایش در تشخیص و تعیین مناسب بودن FAC برای هریک از زنان مبتلا، 75 درصد دقیق بود. در حال حاضر پژوهشگران موسسه تحقیقاتی «ام.دیاندرسون» آزمایشهای گستردهای را روی بررسی ژنها انجام میدهند. اگر این تحقیق، استفاده از ژنها را تایید کند، آزمایش تشخیص نوع درمان در ابعاد گستردهای در 2 یا 3 سال آینده مورد استفاده قرار میگیرد. محققان انتظار دارند که این تحقیق 80 درصد بادقت انجام شود.
ندا اظهری
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....