به گزارش خبرنگار ما، هیات وزیران به استناد ماده واحده قانون عضویت ایران در سازمانها و مجامع بینالمللی مصوب 1365 و تبصرههای الحاقی مصوب 1370 تصویب کرد: حق عضویت و سهمیه تعهدات مربوط به سازمانها و مجامع بینالمللی در سال 1386 باتوجه به ضرورت از محل اعتبار دستگاههای ذیربط شرکتهای دولتی از محل منابع درآمدی و سایر دستگاهها از محل صرفهجوییهای امسال با رعایت قوانین و مقررات قابل پرداخت است.
براساس این گزارش، وزارت آموزش و پرورش، سازمان اسناد و کتابخانه ملی، وزارت ارتباطات، وزارت اقتصاد، سازمان انرژی اتمی، وزارت بازرگانی، بانک کشاورزی، وزارت بهداشت، جمعیت هلال احمر، وزارت جهاد کشاورزی، سازمان حفاظت محیطزیست، دیوان محاسبات، وزارت راه و ترابری، وزارت رفاه و تامین اجتماعی، شهرداری تهران، سازمان صداوسیما، وزارت صنایع و معادن، وزارت علوم، وزارت نیرو، وزارت مسکن و معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی رئیسجمهور دستگاههایی هستند که براساس مصوبه هیات وزیران باید حق عضویت خود را به مجامع و سازمانهای بینالمللی پرداخت کنند.
این گزارش میافزاید: در میان این دستگاهها، وزارت جهاد کشاورزی با عضویت در 20 سازمان بینالمللی بیشترین حق عضویت سالانه را پرداخت میکند؛ ضمن این که جمعیت هلال احمر و سازمان انرژی اتمی نیز فقط به یک سازمان بینالمللی باید حق عضویت پرداخت کنند.
بیشترین حق عضویت که به یک سازمان بینالمللی باید پرداخت شود، مربوط به سازمان حفاظت محیطزیست است که باید سالانه 160 هزار دینار کویت بابت عضویت در سازمان منطقهای حمایت از محیطزیست پرداخت کند.
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری نیز با پرداخت فقط 150 دلار برای عضویت در اتحادیه بینالمللی تاریخ و فلسفه علم، کمترین حق عضویت پرداختی به یک موسسه بینالمللی را به خود اختصاص داده است.
خبرنگار «جامجم» میافزاید: هر چند عضویت در بسیاری از سازمانها و مجامع بینالمللی و تعامل با نهادهای بینالمللی لازم به نظر میرسد، اما شاید ضروری باشد که یک بار دیگر موارد عضویت در این نهادها بررسی شده و هزینهها و منافع عضویت مقایسه شود. چه بسا عضویت در بسیاری از این موسسات ضروری نبوده و صرفا تشریفاتی باشد. از سوی دیگر، با حذف عضویتهای غیرضروری میتوان در اتحادیههای بینالمللی که فعالیتهای بیشتر و پایاتری دارند، عضو شد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم