یکی از جلوههای بزرگ و اعجابآور جنگ رمضان، ماندن مردم ایران، در ایران برای حفظ ایران است. حضور حماسی و مثالزدنی آحاد مردم در خیابانها و میدانها در همه شهرها و روستاهای ایران برای دفاع از وطن است، برای دفاع از شرافت و غیرت اسـت و برای دفاع از فرهنگ و تمدن چندهزار ساله ایران است.
و این نشان از آن است که این مردم، ملتی اصیل، ریشهدار و بزرگ هستند.
برخلاف بسیاری از جنگها که در دههها و سالهای اخیر در کـشورهای مختلف رخ داده اسـت مثل جنگ اوکرایـن، سوریـه و افغانستان که به محض بروز آنها، سیل مهاجرت و پناهندگی بـه کـشورهـای مجاور راهافتاده، اما در جنگ رمضان هیچ گزارشی از چنین رفتاری در رسانههای حتی معاند منتشر نشد، هیچ ایرانی باغیرت و شریفی کشور خـود را رها نکرد و همه مردم ایران چون بنیانی مرصوص و سدی محکم در برابر تجاوز آمریکایی و صهیونی ایستادهاند.
این حضور و تلاش بـرای دفاع از وطن چنان بزرگ و افتخارآفرین است که اعجاب بسیاری از تحلیلگران و نظریهپردازان جنگ و مسائل پیرامون آن را برانگیخت. درواقع آنان با این سؤال جدی روبهرو هستند که چه چیزی باعث شده است مردم ایران چنین قوی و محکم پای وطن بمانند؟ ایران است که راز مانایی و ماندگاری مردم ایران است، ایرانی کــه تـمـدن چـنـدهـزار سـالـه دارد (کاش رقم درست را روایتها اذعان کنند: ۱۵هزار سال) همچنین ایـرانی که سیراب از معارف اسلام ناب محمدی است، که حبالوطن و وطندوستی را از نشانههای ایمان میداند، ایرانی که در مکتب سیدالشهدا آموخته تا زیر بار ذلت نرود و نمیرود، ایرانی که تجربه هشت سال دفاع جانانه را در برابر دنیای شرق و غرب دارد، ایرانی که تجربه کرده است اگر کمی سهلانگاری کند دوبـاره قفقازها و آراراتها و بحرینها را از دست خواهد داد، ایرانی که یاد گرفته است برای بودن سرافرازانه، نه برجام، نه اینستکس و نه شوراهای بینالمللـی، نه قطعنامهها و نه ... هیچکدام تضمینی برای بودن او نیسـت. ایرانی کــه با خـون شهیدانی چون حججیها و قاسم سلیمانیها و صیاد شیرازیها و دم مسیحایی مردانی الهی چون امام راحل و رهبر شهید بالنده شده است.
واضح است که هیچ ایراندوست و ایرانی باغیرتی در شرایط جنگ، میهن را تنها نمیگذارد و پناهنده نشده و نخواهد شد. البته در کنار ایـن سیل خروشان ملت، کفهای روی آب هم هستند که بـه تعبیر قرآنکریـم به منزله «یذهب جفاء» خواهند بـود، یعنی به بیرون پرت خواهند شد. اینان کسانی هستند کـه راه خیانت بـه وطــن را در پیـش گرفتهاند و خائنانه درصدد ضربه زدن به سازه محکم کشور هستند.
تاریخ گواه است که افراد ترسو، افراد طـمـاع، افراد فاسـد و افراد غافلند که اهل خیانت و پشتکردن به وطن هستند.
کسانی که به وطن پشت میکنند و در شرایط جنگ و مشکلات، از کشور میگریزند، یا کسانی که میتوانند کاری کنند تا باری از دوش مردم برداشته شود و رنج آنان کاهش یابد اما نمیکنند و کسانی که بـرای دشمنان جاسوسی میکنند و اطلاعات کشور را در اختیار دشمن قرار میدهند، همگی انساننماهای ضعیف، بیبنیاد، ترسو و غافلی هستند کـه بـرای همیشه تاریخ منفور خواهند بود.