براساس دادههای سازمان ملل، خشونت شهرکنشینان در کرانه باختری در سال ۲۰۲۴ به بالاترین حد خود از زمان ثبت آمار در دو دهه گذشته رسیده است. این نهاد گزارش داده بهطور متوسط «نزدیک به چهار حمله در روز» در طول سال ثبت شده است. با این حال، مقامات آمریکایی در قبال قربانیان شهروند خود، عمدتا سکوت کرده یا به اظهارات کلی درباره لزوم تحقیقات بسنده کردهاند.
فهرست قربانیان آمریکایی شامل طیف گستردهای از شهروندان با سنین، پیشینهها و شرایط گوناگون است.
شیرین ابوعاقله: تیراندازی در حین کار خبری
شیرین ابوعاقله، خبرنگار مشهور فلسطینی- آمریکایی شبکه الجزیره، در می ۲۰۲۲ هنگام پوشش خبری در جنین هدف گلوله یک سرباز اسرائیلی قرار گرفت و جان خود را از دست داد. او در زمان شهادت، جلیقه مخصوص خبرنگاران را بر تن داشت. دولت آمریکا در نهایت نتیجه تحقیقات خود را که با نظارت اسرائیل انجام شده بود، پذیرفت و از محکومیت مستقیم اسرائیل خودداری کرد.
سیفالله سیف: مرگ به ضرب مشت
سیف موصلت، ۲۰ ساله اهل تامپا، فلوریدا، در ژوئیه۲۰۲۵ در روستای المزرعه الشرقیه در کرانه باختری در جریان حمله شهرکنشینان اسرائیلی با ضرب و شتم کشته شد. براساس گزارشها، شهرکنشینان مانع از رسیدن آمبولانسها به محل حادثه شدند و در نهایت برادر کوچکترش، پیکر او را به نیروهای امدادی منتقل کرد. کامیل موصلت، پدر سیف، در مراسم تدفین فرزندش با ابراز خشم شدید از سکوت دولت آمریکا گفت: «هیچ پاسخگویی وجود ندارد. من نمیخواهم مرگ او بینتیجه باشد».
نصرالله ابو صیام: شلیک در حضور سربازان
نصرالله ابو صیام، ۱۹ ساله که در فیلادلفیا به دنیا آمده بود، در فوریه ۲۰۲۶ در روستای مخماس در کرانه باختری هدف گلوله قرار گرفت. شاهدان عینی اعلام کردند که گروهی از شهرکنشینان نقابدار به کشاورزان فلسطینی حمله کردند و سربازان اسرائیلی حاضر در محل، نهتنها مداخله نکردند بلکه به مجروحان کمک پزشکی نرساندند و هیچ بازداشتی نیز انجام ندادند. این نوجوان نهمین شهروند آمریکایی بود که از سال ۲۰۲۲ در این منطقه کشته میشد.
آیشنور ازگی ایگی: شلیک به سر هنگام تظاهرات
آیشنور ازگی ایگی، ۲۶ ساله اهل سیاتل، در سپتامبر ۲۰۲۴ هنگام شرکت در تظاهراتی مسالمتآمیز علیه شهرکنشینان در شهر بیتا در کرانه باختری، هدف گلوله یک تکتیرانداز اسرائیلی قرار گرفت و کشته شد. ازگی بنت، خواهر او در کنفرانسی مطبوعاتی در کنگره آمریکا گفت: «گاهی فکر میکنم، چرا آنها به کشتن شهروندان آمریکایی ادامه میدهند؟ شاید به این دلیل ساده که میتوانند. هیچ عواقبی، تحریمی، یا پیامدی برای اسرائیل وجود نداشته است».
خمیس العیاد: مرگ بر اثر دود ناشی از آتشسوزی
خمیس العیاد، ۴۰ ساله اهل شیکاگو و پدر پنج فرزند، در آگوست ۲۰۲۵ پس از آنکه شهرکنشینان اسرائیلی به شهر سلواد در نزدیکی رامالله حمله کرده و خانهها و خودروها را به آتش کشیدند، بر اثر استنشاق دود جان باخت. برادرش، انس العیاد گفت او در حین تلاش برای خاموش کردن آتش بیهوش شد و در مسیر بیمارستان جان سپرد. انس العیاد در گفتوگو با روزنامه گاردین گفت: «دولت باید از شهروندان محافظت کند، این چیزی است که روی پاسپورت آمریکایی نوشته شده است. چرا وقتی صحبت از شهروندان خودشان میشود که در کرانه باختری زندگی میکنند، هیچ کاری نمیکنند؟»
کارشکنی سیاسی در مسیر عدالت
یکی از مهمترین موانع پیگیری پرونده این قتلها، تغییر رویکرد دولتهای مختلف آمریکا در قبال خشونت شهرکنشینان است. در آخرین روزهای دولت بایدن، فرمان اجرایی برای تحریم شهرکنشینان متهم به خشونت در کرانه باختری صادر شد. با این حال، دونالد ترامپ در نخستین اقدامات خود پس از بازگشت به کاخ سفید در ژانویه ۲۰۲۵، این فرمان را لغو کرد و به ۳۳ فرد و سازمان اجازه داد تا بدون تحریم به فعالیت خود ادامه دهند.
سناتور کریس ون هالن در واکنش به این اقدام گفت که لغو تحریمها «این پیام را فرستاده که شهرکنشینان خشونتطلب به معنای واقعی کلمه میتوانند از مجازات فرار کنند». او در جای دیگری تاکید کرده که «ما شاهد نتایج مرگبار الگویی از همدستی دولت نتانیاهو و بیتفاوتی دولت آمریکا هستیم».
قتل در روشنایی روز
۱۲ سال پیش نقطه عطفی در تاریخ اعتراضات غیرنظامیان در فلسطین رقم خورد؛ روزی که ریچل کوری، فعال ۲۳ ساله آمریکایی، زیر چرخهای بولدوزر زرهی ارتش اسرائیل در رفح غزه جان باخت. او درحالی که جلیقه نارنجی پوشیده بود و سعی در جلوگیری از تخریب خانه یک خانواده فلسطینی داشت، در مقابل دوربینها و چشمان شاهدان در هم کوبیده شد.
ریچل کوری، دانشجوی کالج ایالتی اورگرین در المپیا، واشنگتن، در ژانویه ۲۰۰۳ تحصیل را رها کرد و بهعنوان داوطلب جنبش همبستگی بینالمللی وارد نوار غزه شد. او پیش از این در جنبشهای صلح و عدالت اجتماعی در آمریکا فعال بود اما هیچچیز او را برای آنچه در رفح دید، آماده نکرده بود. در ایمیلهایی که بعدا منتشر شد، او به خانواده خود نوشت: «هیچ مقدار مطالعه و تماشای مستند نمیتوانست مرا برای واقعیت اینجا آماده کند».در بعدازظهر ۱۶مارس۲۰۰۳، کوری بههمراه هفت فعال دیگر در محله هی السلم در رفح، درمسیر یک بولدوزر زرهی D۹ ایستاد تا از تخریب یک خانه جلوگیری کند. به گفته شاهدان عینی، او جلیقه نارنجی بازتابنده پوشیده بود و تا دقایقی پیش با بلندگو با راننده بولدوزر صحبت میکرد. ریچارد پرسل، شاهد عینی از انگلیس، در بیانیهای نوشت: «کوری روی توده خاکی که جلوی بولدوزر جمع شده بود ایستاد و مستقیما به داخل کابین خیره شد. هیچ راهی وجود نداشت که راننده متوجه حضور او نشود». لحظاتی بعد، بولدوزر به حرکت ادامه داد و کوری را زیر گرفت. شاهدان گفتند بولدوزر پس از له کردن او، عقب کشید و دوباره از روی او عبور کرد. واکنش دولت آمریکا در این سالها محدود و محتاطانه بود. درحالی که بلافاصله پس از حادثه، واشنگتن خواستار تحقیقی «فوری و کامل» شد اما بعدا از اظهارنظر درباره روند قضایی اسرائیل خودداری کردوتنهاگفت:«ما ناامیدی خانواده را درک میکنیم».ریچل کوری درآخرین ایمیل خود به خانواده نوشته بود:«دیدن اینکه چنین چیزی درجهان میتواندبدون فریاد بزرگتری رخ دهد، واقعا باورنکردنی است».بیش از دودهه بعد، فریادی که اوانتظارداشت،هرگز به حقیقت نپیوست.
