به گزارش خبرنگار جامجم، رسیدگی به این پرونده از سال ۹۶ و در پی کشف جسد مردی جوان در حاشیه تهران آغاز شد. آن روز، تیم جنایی با حضور در محل، با پیکر بیجان مردی به نام امین روبهرو شدند که با شلیک گلوله به قتل رسیده بود. بررسیهای اولیه نشان میداد حادثه در پی یک درگیری رخ داده و عامل یا عاملان جنایت از محل گریختهاند.با انتقال جسد به پزشکی قانونی و آغاز تحقیقات پلیسی، ماموران تلاش خود را برای شناسایی عامل این قتل آغاز کردند. در تحقیقات میدانی، سرنخهایی از اختلاف میان مقتول و مردی به نام شاهرخ به دست آمد.
بررسیها نشان میداد این اختلاف از مدتی قبل میان آنها شکل گرفته و به تنشهای مکرر انجامیده بود.یکی از دوستان مقتول در اظهارات خود به ماموران گفت: «امین مدعی بود شاهرخ با همسرش ارتباط پنهانی دارد و همین موضوع باعث اختلاف آنها شده بود. روز حادثه هم او را دیدم که میگفت با شاهرخ قرار گذاشته تا با هم صحبت کنند و به این ماجرا پایان دهند. سعی کردم منصرفش کنم، اما قبول نکرد. بعد از آن هم خبر قتلش را شنیدم.»
با پررنگ شدن این فرضیه، ماموران شاهرخ را بهعنوان مظنون اصلی تحت تعقیب قرار دادند. بررسیها نشان داد او همزمان با وقوع قتل ناپدید شده است؛ موضوعی که ظن دست داشتنش در این جنایت را تقویت کرد. تحقیقات برای یافتن او ادامه داشت تا اینکه پس از چند سال، مخفیگاهش شناسایی و دستگیر شد.متهم پس از انتقال به پلیس آگاهی، در بازجوییها به ارتکاب قتل اعتراف کرد و با حضور در صحنه، جزئیات حادثه را بازسازی کرد.
با تکمیل تحقیقات، پرونده با صدور کیفرخواست به شعبه ششم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد.در جلسه نخست رسیدگی، اولیای دم با حضور در دادگاه خواستار قصاص شدند و قضات نیز با توجه به محتویات پرونده و اعترافات متهم، او را به قصاص محکوم کردند. اما این حکم با اعتراض متهم به دیوان عالی کشور رفت و در آنجا مورد بررسی قرار گرفت.قضات دیوان عالی کشور پس از بررسی پرونده، حکم قصاص را تائید کرده و درباره دیگر اتهامات نقض کردند. بر اساس اعلام دیوان، عدم رسیدگی به برخی اتهامات از جمله حمل سلاح و همچنین فرار متهم، از جمله ایراداتی بود که به رأی وارد شد و پرونده برای رسیدگی مجدد به دادگاه کیفری یک بازگردانده شد.
به این ترتیب، شاهرخ برای دومین بار در شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران پای میز محاکمه ایستاد. در این جلسه متهم در جایگاه قرار گرفت و در دفاع از خود گفت: «امین به اشتباه تصور میکرد که من با همسرش ارتباط دارم. در حالی که چنین موضوعی صحت نداشت، اما او حرفهایم را باور نمیکرد. روز حادثه سراغم آمد و قصد کشتن من را داشت. در آن شرایط، اگر من دست به اقدام نمیزدم، ممکن بود خودم کشته شوم. من در دفاع از خودم مرتکب قتل شدم.»
او در ادامه اظهاراتش تأکید کرد: «کاری که انجام دادم دفاع مشروع بود و قصد قبلی برای قتل نداشتم.»پس از پایان دفاعیات متهم و استماع اظهارات طرفین، قضات دادگاه برای تصمیمگیری در خصوص این پرونده وارد شور شدند.