چون ترامپ بهگونهای صحبت میکند که انتظارش از ایران تسلیم بیقید و شرط و پذیرش تمام شروط و خواستههای ایالات متحده است، بدون آنکه ذرهای امتیاز بدهد یا در مورد تحریمها یا محاصره دریایی گفتوگو کند. بهعبارتی آمریکا میخواهد ۱۰۰ درصد بگیرد و صفر درصد بدهد و این یعنی تسلیم بیقید و شرط. اما ممکن است در اتاقهای مذاکراتی- که این بار در اسلامآباد برگزار شد - موضوعات به گونه دیگری مطرح شده باشد.
براساس صحبتهای جیدی ونس و آقای قالیباف، بهنظر میرسد فضا به اندازهای که ترامپ در فضای عمومی یکطرفه نشان میدهد نباشد. اگر در پشت پرده و در جلسات غیرعلنی، رویکرد آمریکایی متفاوت از آن چیزی باشد که ترامپ در فضای عمومی مطرح میکند، میتوان گفت شانسی برای رسیدن به توافق وجود دارد، هرچند بسیار سخت است. اعضای هیأت ایرانی پیشرفت داشتهاند و در برخی امور به هم نزدیک شدهاند. توافقات و تفاهمات اولیه هم حاصل شده اما هنوز فاصله وجود دارد. این نشاندهنده آن است که اگر مذاکرات ادامه داشته باشد و آمریکا در وسط مذاکرات بمباران نکند و اسرائیل به دنبال کارشکنی نباشد، احتمال رسیدن به توافق وجود دارد. در مورد حرفهای ترامپ باید گفت نباید بیش از حد گرفتار اظهارات وی شد. خبرنگار از او پرسید حرفش درباره نابود کردن تمدن ایران تند بوده یا نه. جالب اینجاست که ترامپ بیپرده اقرار کرد که قصد دارد با نشان دادن قدرت، طرف مقابل را بترساند و پای میز مذاکره بیاورد. بنابراین تهدیدات او ممکن است تمام ماجرا نباشد و باید دید در عمل چه اتفاقی خواهد افتاد.