گواردیولا چگونه برترین مربی تاریخ شد؟
حب الوطن من الایمان
ایران ایستاده به بلندای تاریخ
ایران
نامیست که از لابهلای قرنها برمیخیزد چون آتشی که خاموش نمیشود
حتی وقتی خاکستر بر آن مینشیند
ایران
فقط یک جغرافیا نیست روایتیست
از صبرِ کوهها
نجابتِ کویر
و حافظهی زندهی بادهایی که
از تختجمشید تا کوچههای
خیس شمال گذشتهاند
ایران در رگهایش تاریخ جریان دارد
گاه زخمی
گاه مغرور
اما همیشه زنده
ایران
یعنی صبحی که با اذان
و آواز گنجشک ها آغاز میشود یعنی
شبهایی که شعر
فانوس خانههاست. یعنی
زبانی که با «دل» شروع میشود
و با «امید» پایان می یابد
ایران
در هر آجرِ کهنهاش، قصهای خوابیده و در هر دلِ ایرانی
وطنی که کوچک نمیشود حتی اگر جهان تنگ بگیرد
ایران
ایستاده است میان افسانه و واقعیت میان اندوه و شکوه
و هنوز
با تمام خستگیهایش به فردا فکر میکند
ایران
ضرب آهنگ ديگر گونه اي دارد
چهره ي شهر ها در فروغ تماشا
نگاه ها را مبهوت مي كند
ایران نه یک شعار که زخمی شریف است که باید با دانایی و صبوری درمان شود.
مردم این سرزمین
رنج را تاب آوردهاند
امید را در مشت فشردهاند
و با صبوری
فردا را انتظار کشیدهاند.
ایران
فردایی
که سایه سارش
آیت الله جوانی ست
که آفتاب
از پیشانی بلندش طلوع می کند
وستاره ها
در موج نگاهش
نماز می خوانند
درختان در آواز قدمهایش دست تکان می دهند
وسران
باد های موافق و مخالف
تمام قد
به احترامش می ایستند
نبض ایران را می گیرم
تب مجتبی دارد
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
خرید و فروش غیرقانونی انواع حیوانات و پرندگان کمیاب ادامه دارد
