jamejamonline
جامعه عمومی کد خبر: ۱۵۲۹۳   ۲۳ مهر ۱۳۸۱  |  ۲۱:۱۵

مهندس جعفر درونه ، رئیس آموزش و پرورش منطقه 14تهران ، یکی از مدیران باسابقه ، لایق ، مردمی و کارآمد هفته گذشته از سنگر خدمت کنار گذاشته شد.

این جانباز جنگ تحمیلی و ایثارگر پرافتخار، که معدود کسانی از سابقه جانبازی او اطلاع دارند، قربانی شایسته زدایی مدیریت جدید آموزش و پرورش شد. درونه از یادگارهای ارزشمند نسلهای اول آموزش و پرورش پس از انقلاب و نمادی از شهیدان رجایی و باهنر بود. محبوبیت فوق العاده او در نزد مدیران ، احاطه بر کار، برخورداری از دانش و علم بالا، تواضع ، فروتنی ، ساده زیستی و مردمی بودن او موجب شده بود، همه کسانی که او را می شناختند، وی را در زمره مدیران ارشد آموزش و پرورش ، شایسته احراز مسوولیت قرار دهند. در حالی که میانگین قبولی دانش آموزان تهرانی در سال گذشته 82درصد بوده است ، به دلیل مدیریت شایسته او و همکارانش ، این نصاب در منطقه 14بالغ بر 85درصد و همچنین منطقه 14در میان سایر مناطق ، حایز رتبه اول در امور پرورشی شد، اما با کمال حیرت و تعجب ، پنجشنبه گذشته شاهد تودیع این مدیر لایق بودیم . در آستانه روز جانباز و پاسدار که همگان انتظار پاداش به این عزیزان را داشتند، مدیریت آموزش و پرورش مزد سالها خدمت صادقانه را به او داد! شاید این بهترین اجر و مزد برای درونه بود تا در مدیریت کنونی و جریان سیاسی حاکم بر آموزش و پرورش ، خود را از همکاری با چنین مردی محروم گرداند. این افتخار نصیب جعفر درونه شد تا شریک جفایی که بر تعلیم و تربیت و نسل جوان ما در شرایط کنونی روا می دارند، نباشد. حاجی ها و جواهری پورها می آیند و می روند، اما درونه ها در قاب ماندگار تاریخ باقی خواهند ماند.
ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
بیم و امیدهای روزهای کرونا زده

بیم و امیدهای روزهای کرونا زده

این روزها، روزهای سختی است. روزهایی که برگشتیم به محدودیت‌های پاییز ۱۳۹۹. روزهایی که آژیر قرمز کرونا یک‌بار دیگر در سراسر کشور به صدا در آمده است اما این بار سخت‌تر و نگران‌کننده‌تر. ابتلاها خانوادگی و سرعت انتقال بالا رفته است.

شلیک به محیط‌بان آزاد است!

شلیک به محیط‌بان آزاد است!

محیط‌بانان آسان می‌میرند، جنگلبانان آسان پر می‌کشند؛ هیچ‌کس هوای مردان طبیعت را ندارد، این زخمی است کهنه که شهادت بیش از ۱۶۰محیط‌ بان و جنگلبان در ۴۰سال گذشته آن را تایید می‌کند؛ زخمی که دوشنبه گذشته با شهادت دو محیط‌بان در زنجان دوباره سر باز کرد، زخمی که اگر ریشه‌های آن را جست‌وجو کنیم به کمبود نیرو، تجهیزات، آموزش، بی‌توجهی به استفاده از فناوری و ظرفیت جوامع محلی و سیاست‌های اشتباه خواهیم رسید.

گفتگو

بیشتر
پیشنهاد سردبیر بیشتر