در هفتمین روز تظاهرات علیه دولت نظامی برمه ( میانمار) روز یکشنبه 23 سپتامبربیش از 20هزار نفر در شهر رانگون در بزرگ ترین تظاهرات علیه دولت نظامی، در جریان 20 سال اخیر شرکت کردند.
کد خبر: ۱۴۶۸۵۳
به گزارش شبکه BBC ، رهبری تظاهرات مطابق روال چند روز گذشته با راهبان بودایی بود ولی روزیکشنبه تعداد بی سابقه ای از مردم و نیز گروهی از راهبه های بودایی به صف تظاهرکنندگان پیوستند.
نکته مهم تظاهرات روز یکشنبه پیوستن راهبه های بودایی به تظاهر کنندگان است.
در تظاهرات گسترده روز شنبه 2 هزار راهب بودایی در جریان راه پیمایی خود از برابر خانه خانم آنگ سان سوکی، رهبر مخالفان دولت نظامی برمه و دارنده جایزه صلح نوبل که در بازداشت خانگی است، عبور کردند.
آنگ سان سوکی، برای اولین بار پس از 4 سال که در بازداشت خانگی است ، توانست در خارج خانه اش ظاهر شده و برای راهبان بودایی دست تکان دهد و با آنها دعا بخواند.
مامورین امنیتی اکنون خانه خانم سان سوکی را محاصره کرده و موانعی در پیرامون خانه او ایجاد کرده اند تا معترضان نتوانند به خانه او نزدیک شوند.
روز گذشته هزاران راهب بودایی تظاهرات گسترده ای را علیه دولت نظامی برمه، در دستکم 7 شهر به راه انداختند.
این راهبان تهدید کردند تا هنگام سقوط دولت برمه به تظاهرات ادامه خواهند داد.
تظاهرات مردم برمه ازماه گذشته و هنگامی شروع شد که دولت قیمت بنزین و سوخت را دو برابر کرد ولی از روز دوشنبه هفته گذشته که راهبان بودایی نقش بیشتری در این تظاهرات به عهده گرفتند، اعتراضات تحرک بیشتری یافته است.
روز جمعه رهبران زیرزمینی جنبش رهبان بودایی ، دولت نظامی برمه را به عنوان دشمن ملت، محکوم کردند.
آنها خواستار ادامه تظاهرات مسالمت آمیز تا زمان سرنگونی دیکتاتوری نظامی در برمه شده اند.
راهبان بودایی از موقعیت ویژهای در جامعه برمه برخوردارهستند و به جز ارتش، تنها گروه اجتماعی هستند که در سراسر کشور تشکیلات و فعالیت دارند. آنها در میان مردم دارای احترام ویژهای هستند و به همین دلیل حمله به آنها برای دولت و نظامیان بسیار دشوار است. این موقعیت ویژه هماکنون به راهبان این امکان را داده که در پیشاپیش اعتراضات فزاینده مردمی علیه دولت نظامی حاکم بر برمه قرار گیرند.
جمعیت برمه ( میانمار) حدود 55 میلیون نفر است که به اقوام گوناگون تعلق دارند اما مذهب اکثر مردم این کشور بودایی است.
برمه که زمانی مستعمره بریتانیا بود در سال 1948 استقلال خود را به دست آورد و پس از یک دوره کوتاه برخورداری از دموکراسی، از سال 1962 تا کنون تحت حکومت دولت نظامیان قرار دارد.