تجارت اعضا درمیان حلبی آبادها

دولت هند در سال 1994 سعی کرد با تصویب قانونی اهدای کلیه را قانونمند کند اما دولت هیچ گاه نتوانسته تجارت غیرقانونی اعضا را متوقف کند، چراکه این قانون به هندی ها اجازه می دهد کلیه خود را با این پیش فرض که نوعی رابطه بین اهداکننده و گیرنده کلیه صرف نظر از ماهیت آن وجود دارد به افراد کاملا غریبه بدهند.
در چنین شرایطی متوقف کردن روند پرداخت های زیرمیزی با وجود آن که اهدای کلیه به لحاظ تئوریک باید از سوی هیاتی منتخب از پزشکان معتمد و سایر کارشناسان تایید شود عملا ناممکن است.
رشد مداوم تقاضا برای کلیه موجب شده تمامی موارد اهدای بیشتر به رغم فقدان دلایلی که موید غیرتجاری بودن جابه جایی عضو از فردی به فرد دیگر باشد مورد تایید قرار گیرند. راویند رانات ، رئیس سابق کمیته تایید اهدای عضو می گوید: همه می دانند که تجارت اعضا وجود خارجی دارد و می افزاید: مشکل اینجاست که هیچ کس نمی تواند آن را اثبات کند.گروزف پاواتان ، هماهنگ کننده پیوند عضو بیمارستان مرکزی مدرس اطلاعات جامعی در مورد تجارت عضو دارد.
وی توضیح می دهد که تجارت غیرقانونی اعضا وجود دارد، چون هماهنگی عمیق و همه جانبه ای بین وام دهندگان ، واسطه ها و کارکنان فاسد نهادهای دولتی مرتبط با این مساله شکل گرفته است. کارمندان فاسد اسناد شناسایی جعلی برای اهداکنندگان فراهم می آورند، در حالی که واسطه ها مسوول یافتن مشتریان مناسب برای عضو هستند و وام دهندگان در عمل چون قلابی عمل می کنند که فقرا را به سان شکاری در تور می اندازند.

مخاطرات بهداشتی

فشار رسانه ای بارها دولت محلی را ناگزیر به انجام تحقیقات در این رابطه کرده است ، اما اداره جنایی پلیس هر بار با بهانه ای از تحقیق در این رابطه سر باز می زند و مدیران این بخش می گویند بررسی این مساله باید به کمیسیون نظارت بر پیوند اعضا واگذار شود.
این شرایط موجب شده همیشه افراد زیادی برای اهدای کلیه وجود داشته باشند. 700 دلار در هند پولی نیست که بتوان از آن چشم پوشید، اما در درازمدت اهداکنندگان هیچ منفعتی از این کار نمی برند. براساس بررسی صورت گرفته وزارت بهداشت هند، اهدا و دریافت عضو برای دهنده و گیرنده عضو مخاطرات بهداشتی زیادی دارد. بدتر آن که اهدای کلیه در شکل کلی وضعیت مالی اهداکننده را نیز بهبود نمی بخشد.

صادرات کلیه

این همه قصه نیست. بسیاری از اهداکنندگان از برخورداری از مراقبت های بهداشتی ناکافی پس از عمل اهدا شکایت می کنند و می گویند به همین دلیل مدت ها پس از عمل شرایط جسمانی نامناسبی داشته اند، به گونه ای که حتی قادر به انجام کارهای روزمره هم نبوده اند.
به دلیل بالا بودن هزینه مراقبت های پزشکی پس از جراحی اهدای عضو بسیاری از این عمل های جراحی در شرایطی غیراستاندارد انجام می شود که سلامت و حتی زندگی اهداکننده را به مخاطره می اندازد.
این در حالی است که دریافت کنندگان عضو سعی می کنند با ناآگاهی از این تجارت سیاه بهره جویند. کمتر از 3 درصد دریافت کنندگان در یک نظرسنجی گفتند در مورد تجارت اغواکننده اعضا که از فقیرترین بخشهای جامعه تغذیه می کند، چیزهایی شنیده اند در حالی که سایرین ابراز بی اطلاعی کردند.
در همین حین تجارت اعضا به یکی از پرسودترین صنعت های صادراتی در هند تبدیل شده است. هر ساله حداقل یک هزار کلیه از هند به خارج صادر می شود که بخش اعظم آن از کشورهای عرب سردرمی آورد، در حالی که نیاز داخلی فراتر از میزان اهداست. در چنین شرایطی بعید است که این صنعت سودده در آینده ای نزدیک از میان برداشته شود.

علیرضا مهرورز
منبع: اشپیگل