آغاز بمباران شهرهای ویتنام شمالی

41 سال پیش در روز 29 ژوئن سال 1966 میلادی لیندون جانسون ، رئیس جمهور آمریکا دستور نخستین بمباران های هوایی شهرهای هانوی و هایفونگ ویتنام شمالی را صادر می کند.

کد خبر: ۱۳۸۵۹۴

بمباران شهرهای بزرگ ویتنام شمالی یک مرحله تازه در جنگ اعلان نشده آمریکا و متحدش ویتنام جنوبی علیه ویتنام شمالی بود.
از آن پس تا خاتمه این جنگ ، شهرهای ویتنام شمالی به ویژه هانوی و بندر هایفونگ بی وقفه بمباران شدند.

بمب افکن های سنگین B52 یا F111 نیروی هوایی آمریکا شهرها و غیرنظامیان بی گناه ویتنامی را آماج بمباران های گسترده قرار دادند.
پس از شکست فرانسوی ها در جنگ ویتنام و خروج آنها این کشور براساس توافق های ژنو در 21 ژوییه سال 1954 میلادی ویتنام به دو کشور ویتنام شمالی و جنوبی تقسیم شد.

در شمال حکومت کمونیستی به رهبری هوشی مینه برقرار گردید و در جنوب بائودای امپراتور ویتنام توسط نگودین دیم نخست وزیر سرنگون شد.
نگودین دیم یک رژیم دیکتاتوری را در ویتنام جنوبی مستقر کرد اما ناگزیر بود علیه نفوذ کمونیست ها که خواستار وحدت دو ویتنام بودند ، مبارزه کند.

علی رغم کمک های ایالات متحده به زودی اوضاع حکومت نگودین دیم به وخامت گرایید. کمونیست های ویتنام جنوبی یک جبهه مبارزه برای آزادی ویتنام جنوبی به نام ویت کنگ را تشکیل دادند.
در سال 1961 میلادی ، جان اف کندی ، رئیس جمهور آمریکا تعداد بیشتری مستشار نظامی را برای کمک به دیم دیکتاتور ویتنام جنوبی به این کشور اعزام کرد تا در عقب راندن حملات چریک های ویت کنگ و سربازان ویتنام شمالی او را یاری کنند. به این ترتیب ، آمریکایی ها نخستن گام را در این جنگ اعلام نشده برداشتند.
اما حکومت نگودین دیم بیش از اندازه فاسد و منفور ملت ویتنام جنوبی بود.

در سال 1963 میلادی امریکایی ها او را رها می کنند ، حکومت دیم در یک کودتای نظامی ، با همکاری سازمان سیا ساقط شد و خود او به قتل رسید.
در فاصله روزهای 2 اوت و 4 اوت 1964 میلادی 2 فروند ناوشکن نیروی دریایی آمریکا ، مادوکس و ترنر جوی وارد آب های مرزی ویتنام شمالی شدند.
سرویس های جاسوسی امریکا ادعا کردند که این ناوشکن ها هدف تیراندازی ویتنام شمالی ها قرار گرفته اند.

سال ها بعد کارکنان این ناوشکن ها ادعای مورد حمله قرار گرفتن را تکذیب کردند.در هر حال ، حادثه خلیج تونکن به لیندون جانسون بهانه مداخله نظامی را می داد.
در روز 7 اوت1964 ، جانسون برای جنگ علیه ویتنام شمالی اختیارات کامل نظامی را از سوی کنگره آمریکا کسب نمود جانسون از روز 14 اوت دستور نخستین حملات هوایی به مواضع کمونیست ها در ویتنام جنوبی را صادر کرد.

از آن پس یک جنگ تمام عیار اما اعلان نشده میان ایالات متحده و متحدش ویتنام جنوبی با ویتنام شمالی در گرفت.
آمریکایی ها و نیروهای ویتنام جنوبی در روز 7 فوریه سال 1965 میلادی بمباران مناطق مرزی ویتنام شمالی با جنوبی و جاده های این کشور را آغاز کردند.
آنها می خواستند از طریق این بمباران ها از ارسال تدارکات نظامی و سوخت به ویت کنگ ها و نیروهای ویتنام شمالی جلوگیری کنند.

اما آنها هرگز موفق نشدند راه مشهور هوشی مینه که از مسیر آن نفرات و تجهیزات از شمال به جنوب تردد می کردند را قطع کنند.
علی رغم اعزام صدها هزار سرباز آمریکایی به ویتنام جنوبی که در اوج جنگ تعدادشان به 500 هزار سرباز رسید و در اختیار داشتن پیشرفته ترین تجهیزات نظامی ، آمریکایی ها موفق به شکست چریک های ویت کنگ و سربازان ویتنام شمالی نشدند و این جنگ به یک چرخه مرگبار برای 2 طرف مبدل شد.

به این ترتیب ، در روز 29 ژوئن سال 1966 میلادی لیندون جانسون ، رئیس جمهور امریکا دستور نخستین بمباران های هوایی شهرهای هانوی و هایفونگ ویتنام شمابی را صادر کرد.
با بمباران شهرها و غیرنظامیان بی گناه ویتنامی مرحله تازه ای در این جنگ خونین آغاز شد اما حتی بمباران های سنگین شهرها نیز در عزم و اراده مردم ویتنام برای مقاومت تاثیری نداشتند.
سرانجام در دوران ریاست جمهوری ریچارد نیکسون عقب نشینی نیروهای آمریکایی از خاک ویتنام جنوبی آغاز شد.
آخرین نظامیان آمریکایی در روز 30 آوریل سال 1975 میلادی به طور مفتضحانه ای خاک ویتنام جنوبی را ترک کردند. اندکی بعد در سال 1976 میلادی با سقوط شهر سایگون (هوشی مین ویل امروزی) توسط ارتش ویتنام شمالی و نیروهای ویت کنگ ویتنام وحدت خود را بازیافت.