دولت بریتانیا علی رغم مخالفت گسترده اعضای حزب کارگر موفق به جلب حمایت مجلس عوام این کشور از طرح نوسازی ناوگان زیردریایی های هسته ای این کشور شد.
کد خبر: ۱۲۹۱۷۷
به گزارش شبکه BBC ، تونی بلر، نخست وزیر بریتانیا، گفت این مساله حیاتی است که بریتانیا طرح 20 میلیارد پوندی برای تجدید سیستم دفاع اتمی موسوم به ترایدنت را در حداقل زمان ممکن آغاز کند.
پس از شش ساعت بحث، 409 نماینده مجلس از پیشنهادات دولت حمایت کردند و 161 عضو به آن رای منفی دادند. 88 نفراز مخالفان اعضای حزب حاکم کارگر بودند.
مبلغی بین 15 تا 20 میلیارد پوند صرف طرح زیردریایی های تازه حامل موشک های ترایدنت خواهد شد. ساخت این ناوگان 17 سال زمان می برد و تا سال 2050 به خدمت ادامه خواهند داد.
این طرح از حمایت حزب محافظه کار برخوردار بود.
تونی بلر گفت: به عقیده من باید از هم اکنون تصمیم خود را برای شروع کار برای جایگزینی زیردریایی های هسته ای ترایدنت بگیریم.
او افزود ، فکر می کنم این سیستم برای امنیت ما در جهانی نامطمئن جنبه حیاتی دارد.... معتقدم که مهم است تشخیص دهیم که هر چند پیش بینی آینده غیرممکن است، اما یک چیز قطعی است، و آن غیرقابل پیش بینی بودن آینده است.
دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار، با این نظر موافقت کرد: جایگزین کردن سیستم بازدارنده مستقل هسته ای بریتانیا آشکارا در جهت منافع ملی است واین تصمیم را باید مهم اکنون گرفت.
مخالفان لایحه هزینه اجرای این طرح که به حدود چهل میلیارد دلار می رسد را غیرقابل قبول دانسته و می گفتند این مبلغ می تواند برای طرح های اجتماعی مفیدتر به مصرف برسد.
گروه های مخالف تسلیحات هسته ای و سازمان های حمایت از محیط زیست، از جمله گروه موسوم به صلح سبز، هم این لایحه را به شدت مورد انتقاد قرار دادند.
به گفته مخالفان لایحه بازسازی سیستم دفاع هسته ای بریتانیا، اگر دولت در صدد ساخت جنگ افزارهای هسته ای باشد ، این کشور حق ندارد با گسترش این گونه تسلیحات در سایر نقاط جهان مخالفت کند و به این ترتیب، معیارهای دوگانه ای را به کار بندد.
در مقابل، مقامات دولتی استدلال کرده اند که در عین مبارزه برای خلع سلاح هسته ای در سرتاسر جهان، لازم می دانند تا تحقق چنین هدفی زرادخانه هسته ای این کشور را به عنوان عامل بازدارنده حفظ کنند.
حزب کارگر، که یکی از دو حزب اصلی بریتانیا است، از زمان دستیابی این کشور به تسلیحات اتمی در اوایل دهه 1952، با شکاف داخلی در این زمینه مواجه بوده است.
از همان زمان، فعالان حزب کارگر و نمایندگان جناح چپ حزب در پارلمان، با برپایی تشکلی در حمایت از خلع سلاح یکجانبه هسته ای، مخالفت خود را با اتمی بودن این کشور ابراز داشته اند.
با اینهمه، در سال های جنگ سرد، رهبران حزب با در دست گرفتن قدرت خود را ناگزیر می دیدند از سیستم تسلیحات هسته ای کشور حمایت کنند.
این حمایت به خصوص به دلیل اتحاد تاریخی و همکاری نزدیک دفاعی بریتانیا و ایالات متحده لازم شمرده می شد.
در عین حال، پایان جنگ سرد بازنگری در سیاست تسلیحات هسته ای بریتانیا را در پی آورد.
دولت کارگری در سال 1998 تصمیم گرفت تسلیحات تاکتیکی هسته ای ، شامل بمب های قابل پرتاب از هواپیما را از زرادخانه هسته ای خود حذف و تنها یک سیستم بازدارنده استراتژیک شامل زیردریایی های ونگارد مجهز به موشک های ترایدنت، با قابلیت حمل کلاهک هسته ای را حفظ کند.
این کشور زرادخانه خود را به حدود دویست کلاهک اتمی محدود کرده است.
بریتانیا در عین حال پایگاه هایی را در اختیار تاسیسات هشدار زودرس حملات هسته ای و برنامه حمایت دفاعی ایالات متحده قرار داده است و به این ترتیب، از پوشش دفاعی این تجهیزات برخوردار است.
با تصویب لایحه جدید، دولت بریتانیا امکان آن را خواهد داشت تا نسل جدیدی از زیردریایی های ونگارد مجهز به انواع پیشرفته تر موشک های ترایدنت را در اختیار ارتش قرار دهد.
این لایحه عمر مفید سیستم دفاع هسته ای موجود را تا 40 سال دیگر تمدید می کند هرچند مقامات دولتی گفته اند که در صورت پیشرفت در خلع سلاح هسته ای در جهان، می توان این تسلیحات را از بین برد.