فیلترهای دست و پاگیری که از دیرباز سرراه نیروهای مستقل وجود داشته جریان خلاق را محروم میکند و نمیگذارد این جریان رشد کند. به معنای بهتر یک سری محروم میشوند به قیمت آنکه یک سری افراد کمتوان ولی مورد تأیید مدام در چرخه باشند.
یکی از دلایلی که در همه این سالها تعداد مجموعههای ماندگار تاریخی-مذهبیمان اندک بوده همین فیلترگذاریهاست. نتیجهاش هم میشود تولید محصولاتی که یا در گرداب کلیشهها غرق شدهاند یا به لحاظ داستانی کشش لازم برای به دنبال کشیدن مخاطب را ندارند.
اینکه سازمان تلاش میکند با سفارش مضامین مناسبتی شرایط ساخت سریالهای معناگرا برای ایامی همچون محرم را فراهم کند منطقی است ولی ایکاش دایره تولید را گسترده میکردند و اجازه میدادند هر سناریستی که ایدهای جذاب پیرامون آیینهای مذهبی و مثلا درباره امام سوم شیعیان دارد بتواند وارد کار شود و امکان تولید متنش را داشته باشد.
فیلم و سریال سفارشی ساختن ایرادی ندارد. مهم آن است که یک سفارش را تبدیل کنیم به محصولی محکم و منسجم که سالهای سال بشود آن را به مخاطب ارائه کرد. در تولید سریالهای مناسبتی نباید نگاه فستفودی داشته باشیم و اتفاقا باید با صرف وقت و تمرکز بر فیلمنامه محصولات موثر برای تمام ادوار خلق کرد. وقتی بناست محصول مناسبتی برای ماه محرم تولید شود نباید نگاهمان این باشد که صرفا میخواهیم محصولی مناسب پخش برای یک ماه در رسانه ملی تولید کنیم بلکه باید نگاهمان گسترده باشد و بیش از هر چیز به استانداردسازی فکر کنیم یعنی هدف اول و آخرمان رعایت استانداردهای محتوایی-ساختاری در تولید باشد تا بدین شکل محصول مذهبی مناسب برای ارائه در تمام دوران داشته باشیم.
اسماعیل فلاحپور
کارگردان
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم