واکنشهایی که فعلا با دستور دادستان عمومی و انقلاب استان مازندران و با حضور نیروهای انتظامی، به جمعآوری قایقهای شخصی و برخورد با نابهنجاریها در حریم این سد منجر شده و همزمان پای دو نهاد را هم برای پاسخگویی به پرونده این هنجارشکنی باز کرده است؛ یعنی مجموعه آب منطقهای استان مازندران و سازمان گردشگری و میراث فرهنگی؛ نهادهایی که به گفته دادستانی باید به وظیفه نظارتیشان بهخوبی عمل میکردند؛ نظارتی که اتفاق نیفتاده و نتیجه انتشار تصاویر این تفریح نامتعارف در فضای مجازی است.
گرچه در این بین شرکت آب منطقهای فعلا فقط با اظهار تاسف از انتشار خبر و این حرکت خلاف شوونات اسلامی، گفته که مخزن سد لفور بیش از ۵۰۰هکتار است و آب ورودی به آن از سه رودخانه مستقل منشأ میگیرد و در حال حاضر به هیچ بهره بردار خصوصی توسط آب منطقهای مازندران اجازه استفاده از سطح دریاچه و مخزن برای استفادههای تفریحی و گردشگری و قایق سواری داده نشده و با این حال تاکید کرده که باتوجه به گستردگی مخزن صحت و سقم موضوع و نحوه انتشار خبر در حال بررسی است تا برخورد لازم با متخلفان صورت بگیرد.
با این حال، آن سوی ماجرا، ولی تیموری، معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری معتقد است در ماجرایی که ارتباطی با حوزه گردشگری ندارد نشانه گرفتن انگشت اتهام به سمت آن، کمی شتابزدگی است. تیموری میگوید: افراد هنجارشکن در این ماجرا در قالب آژانس مسافرتی به این سد سفر نکرده یا راهنمای تور همراه آنها نبوده که از این نظر مسؤولیتی متوجه سازمان میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری برای برخورد با خاطیان باشد.
با این حال، معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی هم معتقد است فرهنگ گردشگرپذیری و گردشگری بسیار گسترده است و به امکانات زیادی نیاز دارد. اعتقادی که باعث میشود تیموری از همکاری رسانهها و دستگاههای فرهنگی در این عرصه بگوید و اعتراف به این موضوع که سازمان میراث فرهنگی و گردشگری با وجود چنین گستردگی و طیف وسیع انسانها، به تنهایی قادر به انجام این کار نیست.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم