در مجموع این شوقی که هر ساله جشنواره در رسانه و میان مردم برای گزینش بهترینها ایجاد میکند قابل تحسین است و باعث پویایی، امید و تحول در جامعه میشود. همچنین سبب توجه و ارتباط مضاعف مخاطب با رسانه ملی میگردد. این تعامل میان بخشهای مختلف رسانه و میان آن با مردم، کیفیت و کمیت کار را بالا میبرد. برگزیدگان جشنواره پس از آن برای ارتقای خود تلاش و دیگران که جز تقدیرشدگان نبودند برای بهتر شدن در کار خود واکاوی میکنند.
در این میان ولی موضوع مهمی در مورد اجرای بانوان وجود دارد که مورد غفلت قرار گرفته است. اگر دقت کنید میبینید اجراهای جدی، جاندار و چالشی را کمتر بر عهده خانمها میگذارند. میشود گفت تقریبا اصلا گفتوگوهای چالشی درباره آسیبهای اجتماعی، ادیان، مسائل اقتصادی، سیاسی و... را به بانوان واگذار نمیکنند. در حالی که به نظرم نمونههای موفقی در این زمینه داشتهایم. مصاحبه خانم المیرا شریفیمقدم با رئیسجمهور یک سر و گردن بالاتر از دیگران بود و این نشاندهنده توانایی بانوان در این عرصه است. به دور از دیدگاههای و با قضاوت حرفهای باید گفت ایشان با دانش کافی و تسلط بر فنون اجرا در لحظه لحظه گفتوگو، پویا و هوشیار حضور داشتند.
باید گفت برنامههایی در مورد خانهداری که بانوان اجرا میکنند بد نیست، اما چرا در سایر حوزهها به خانمها اعتماد نمیشود؟ گویی ترسی برای سپردن این امر به زنان وجود دارد. مجریگری بانوان اغلب به اجراهای فانتزی محدود شده است؛ در حالی که توانایی مجریان زن رسانه ملی بسیار بیشتر از این است.
ندا ملکی
مجری تلویزیون