فیلمنامهنویس فیلمهای سینمایی «زهر مار» و «یادم تو را فراموش» در گفتوگو با سینماپرس افزود: مسؤولان خانه سینما مدتهاست صنوف را به حال خود رها کردهاند و هیچ اقدام صنفی برای رفع مشکلات زندگی و تأمین معیشت حداقلی آنها صورت نمیگیرد. بسیاری از اهالی سینما سالهاست در بیکاری مطلق به سر میبرند و شرمنده خانوادههای خود شدهاند و بهتر است مدیران به جای آنکه اصرار بر انجام کارهایی نظیر ثبت این نهاد ذیل وزارت کار داشته باشند کمی به فکر تأمین حداقلهای زندگی سینماگران باشند.
او ادامه داد: سینما بسیار بیرحم است. متأسفانه مدتهاست بسیاری از فیلمسازان نامدار و بزرگ این کشور که آثار درخشانی را از خود به یادگار گذاشتهاند امکان حضور و فعالیت ندارند و در صنوف دیگر نیز وضعیت بههمین صورت است. آنقدر اوضاع ما بد است که از کمک هر نهادی برای بهبود وضعیت زندگی اهالی سینما استقبال میکنیم حتی اگر آن نهاد کمیته امداد باشد با طیب خاطر به استقبالش میرویم اما اجازه نمیدهیم آزادی عمل صنوف را با انجام کارهای غلط از ما بگیرند.
عباسی خاطرنشان کرد: ثبت صنوف ذیل وزارت کار وقتی هیچ دستاورد مثبتی برای تأمین معیشت و حداقلهای زندگی اهالی سینما در پی ندارد به چه دردی میخورد؟ جز حرف زور چیزی نیست! اگر این ثبت باعث میشد تا حمایتهای مالی ویژهای از اهالی سینمای کشور صورت بگیرد خوب بود اما حالا هیچ کارایی و دستاوردی ندارد و معلوم است اهالی سینما از این اتفاق استقبال نخواهند کرد.
این سینماگر در خاتمه این گفتوگو تأکید کرد: ما این روزها حق بیمه مان را خودمان میدهیم. بیمه تکمیلی با رقمی بالاتر از صنوف غیرسینمایی در اختیار ما گذاشته میشود و ما بیشترین پول را برای گرفتن کمترین امکانات میدهیم، آیا این معنای واقعی صنف و کار صنفی است؟ خانه سینما واقعاً چه کاری انجام میدهد؟
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم