شاید در نگاه اول تصور شود چینیها با انجام این ماموریتها در حال تکرار ماموریتهای مشابه روسها و آمریکاییها در دهه 1960 میلادی و در جریان مسابقه فضایی هستند. اما در حال حاضر رقیب اصلی سازمان فضایی چین در کاوشهای فضایی، روسیه و آمریکا نیست؛ بلکه این کشور از سالها پیش در یک مسابقه فضایی با قدرت فضایی دیگر آسیا یعنی هندوستان است.
چین و هند از نزدیک به دو دهه پیش تاکنون در یک رقابت فضایی کمتر رسانهایشده بودهاند و با طراحی برنامه بلندمدت فضایی به دنبال تصاحب بازار صنایع فضایی در قاره کهن و البته کل جهان هستند.
هندوستان تاکنون توانسته یک ماموریت موفق در مدار ماه موسوم به چاندرایان انجام دهد و بهزودی کاوشگر رباتیک خود را روی ماه فرود میآورد. از طرفی هندوستان تنها کشور آسیایی است که توانسته با موفقیت مدارگردی را به مدار مریخ بفرستد. این در حالی است که چین در نخستین تلاش خود برای اعزام کاوشگر به مریخ ناکام ماند.
اما از سوی دیگر چین به پشتوانه برنامه فضایی سرنشیندار موفقی که در سالهای گذشته داشته، نسبت به هندوستان شانس بیشتری برای پیشدستی در اعزام انسان به ماه دارد. زیرا هنوز فضاپیمای سرنشیندار هند در مراحل اولیه آزمایش در مدار زمین است و دستکم به پنج سال زمان نیاز دارد تا این فضاپیما به وسیلهای مطمئن برای اعزام فضانوردان هندی به فضا تبدیل شود.
در مجموع چین نسبت به هند یک سروگردن بالاتر است، اما هندیها هم در سالهای گذشته ثابت کردهاند که میتوانند سایهبهسایه چینیها را در عرصه فضا تعقیب کنند.
محمدرضا رضایی
جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم