این کارگردان و تهیهکننده سینما و رئیس انجمن تهیهکننده - کارگردانان سینمای ایران در گفتوگویی با ایسنا با اشاره به این که فیلم سینمایی «دعوتنامه» ساخته خودش در چند شرکت VOD در خارج از کشور به صورت غیرقانونی پخش شده، بیان کرد: چند شرکت در خارج از کشور هستند که فیلمهای ایرانی را غارت میکنند. یکی از آنها GLWIZ است که دفترش در کاناداست و با پوند و دلار از خارج از کشور برای خود مشتری جمع میکند، آن هم بدون اینکه صاحبان فیلم اطلاع داشته باشند. اینها از طریق دزدی و قاچاق فیلم کاسبی میکنند. دیگر شرکتی که اقدام به چنین کاری کرده است IMVBOX است.
فرید اضافه کرد: این شرکت بدون اطلاع صاحبان آثار٬ بعد از این که ویدئوی هر فیلمی منتشر میشود٬ آن را به طور قاچاقی روی سایتشان به صورت VOD میگذارد و در واقع فروش مال غیر میکنند که این اقدام آنها از جرایم کیفری است. در مواردی من حتی شاهد بودم فیلمهای ما را در YOUTUBE منتشر میکنند تا از آنجا هم (هر چند اندک) پول بگیرند. در این میان ما متاسفانه در جریان این اتفاقات قرار نمیگیریم و وقتی متوجه میشویم که بسیار دیر شده و مالمان به یغما رفته است.
او با انتقاد از حمایت نکردن دولت در این شرایط گفت: ایران پیمانهای بینالمللی مربوط به کپی رایت را مانند پروتکل برن که یک پیمان بینالمللی است امضا نکرده و اهل فرهنگ خود را تحت حمایت قانون کپی رایت جهانی قرار نداده است. از طرف دیگر هم وقتی از این دست اتفاقات رخ میدهد، آن را پیگیری نمیکند. متاسفانه ما در کشوری زندگی میکنیم که مانند جزیرهای جدا از دنیای بیرونش شده، زیرا حاضر به امضای قوانین حمایت کننده بینالمللی نیست.
این تهیهکننده گفت: من چند روز پیش با مدیر این شرکت تماس گرفتم و برای چنین اتفاقی به او گلایه کردم او نیز با توجه به اعتراض من فیلم را از سایت حذف کرد. با این حال فیلمهای دیگری مانند «اسرافیل» و... هنوز روی این سایت قرار دارند. در حقیقت هر فیلمی که به صورت DVD پخش شده باشد و وارد بازار شود، آنها نسخهای از آن را به چنگ میآورند و به صورت غیرقانونی در سایتشان قرار میدهند. این اتفاق مانند پخش قاچاقی فیلمهایمان در شبکههای تلویزیونی فارسیزبان، یک نوع دزدی به شمار میرود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم