منشور اخلاقی رسانه در حوزه سرگرمی تدوین شود

به گزارش جام‌جم، این پژوهشگر دین و رسانه در ارائه تعریفی متناسب با موضوع رسانه از سرگرمی و تفریح اظهار کرد: سرگرمی و تفریح اشتغالاتی است که چهار ویژگی تفننی، ترجیحی، غیرانتفاعی و لذتبخش بودن را دارد و تاریخ آن به زندگی بشر باز‌می‌گردد؛ هر چند در گذشته کمتر و در زمان کنونی فراگیر شده است.

این استاد دانشگاه دلایل پرداختن به اشتغالات سرگرم کننده را این‌گونه برشمرد: تجدید قوا، تخلیه هیجانات منفی، کسب نشاط و شادابی، افزایش کارایی و فعالیت، دوری موقت از چرخه خسته کننده روزمره زندگی، ایجاد تغافل، حصول خود شکوفایی، کسب مهارت و تنوع‌جویی.

شرف‌الدین تفریح و سرگرمی را از نیازهای انسان برشمرد و تصریح کرد: بشر امروزی به دلیل تحولات ساختاری، بحران‌های زیستی و دستیابی بشر به بعضی امکانات، به تفریح و سرگرمی نیازمندتر است.

دکتر شرف‌الدین با اشاره به بند 3 اصل 43 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، تفریحات را از اصول شهروندی قابل استیفا دانست و ابراز کرد: علاقه وافر مردم به تفریحات به دلیل زیاد شدن اوقات فراغت، زندگی خسته‌کننده مدرن، لذت‌گرایی و دامن‌زدن نهادها و سازمان‌هایی است که از تفریحات مردم ارتزاق می‌کنند.

وی در ورود به بحث سرگرمی و تفریحات در رسانه گفت: در گذشته نحوه گذران اوقات فراغت به انسان‌ها محول شده بود، یعنی شما برای تفریحات خود برنامه‌ریزی می‌کردید، اما الان این تفریحات از سوی رسانه‌ها و سازمان‌ها برنامه‌ریزی می‌شود.

این استاد دانشگاه گفت: همه رسانه‌ها بی‌شک در انجام فعالیت‌های خود یک نظام‌نامه اخلاقی دارند که نظام هنجاری هدایتگر در مقام ایفای وظایف است که از بخشی از این هنجارها به عنوان منشور اخلاق یاد می‌کنند.

فعالیت رسانه‌ها در کشور ما باید با آموزه‌های اعتقادی، ارزش‌های اخلاقی، احکام فقهی، عرف متشرعان و انتظارات جمعی مخاطبان همسویی داشته باشد.

دکتر شرف‌الدین تصریح کرد: این انتظار زیادی نیست، رسانه‌ای که برای اکثریت مسلمان برنامه می‌سازد باید اخلاق اسلامی را رعایت کند و همسو با اخلاق مقبول آنان
باشد.

دولت‌های اسلامی و صدا و سیما نیز موظف هستند که در راستای تأمین ارزش‌های اسلامی بکوشند.

این پژوهشگر دین و رسانه ابراز کرد: رسانه ملی در بخش نظارت کاستی‌هایی دارد؛ نظام ممیزی شفافیت لازم را ندارد تا کنترل درستی بر فعالیت‌ها صورت گیرد؛ اصحاب رسانه نیز مسائل اخلاقی را نمی‌شناسند، یا می‌شناسند و در کاربردی کردن آن مشکل دارند یا هر چند توانایی کاربردی کردن آن را دارند، اما به آن بی‌توجه هستند.

این استاد دانشگاه افزود: رسانه باید حساسیت‌های اخلاقی را بالا ببرد؛ به جامعه بینش اخلاقی را تزریق کند، باورهای اخلاقی را اصلاح کند و در تزاحم‌ها وظایف مخاطبان را معین کند.