1- در مورد مداخله هیات آمریکایی:
عجیب نیست که هیات آمریکایی بارها استفاده از زور و تحریم را دیپلماسی مینامد. این در راستای سیاست یکجانبه آمریکا قرار دارد که امکان اشغالگری نظامی یکجانبه و قتل عام هزاران انسان بیگناه را در عراق و افغانستان فراهم میکند و خود، آن را سیاست و دیپلماسی چندجانبه مینامد.
باعث تاسف است دولت آمریکا هنوز حتی بعد از شکست اخیر، متوجه واقعیت نشده است و حاضر نیست اعتراف کند که مردم جهان و آمریکا دیگر نمیتوانند فریب و تحقیر را تحمل کنند زیرا آمریکا آنها را برای درک حقایق، ناشنوا و به لحاظ ذهنی عقبافتاده میدانند.
دولت آمریکا باید بداند که طبق اصل فیزیک، اعمال فشار به نقطه اشباع و بعد انفجار منتهی میشود. مردم جهان به این سیاست خصمانه آمریکا اعتراض خواهند کرد و سپس علیه آن خواهند شورید.
2- در مورد بیانیه سه کشور اروپایی فقط کافیست تاریخ مذاکره بین اروپا و ایران را به خاطر آورد. سه کشور اروپایی به صورت مکتوب خواستار تعلیق موقت غنیسازی شدند و بر روی آن توافق کردند اما در عمل منظورشان توقف همه فعالیتهای اتمی بود. برای همین است که عدم اعتماد به نفس از جانب سه کشور اروپایی مشاهده میشود. بعد از توافق پاریس سه کشور اروپایی پیشنهاد تحقیرآمیزی به ایران دادند. هر قطعنامه سختی که علیه ایران صادر شد، ایران آن را اجرا کرد. در پاسخ به پیشنهاد گروه موسوم به 1+5 نیز ایران در 31 آگوست 2006 طبق موعد قبلی پاسخ داد در حالی که این گروه در یک اقدام توجیه ناپذیر برنامه اتمی ایران را به شورای امنیت ارجاع داد.
3- من همچنین از دبیرخانه خواستهام تا به اطلاع شورای حکام و افکار جهانیان برساند که فقط در مورد برخی کشورهای معدود از نبود فعالیتهای اعلام نشده اطمینان هست، از این رو ایران نباید به خاطر این مساله سرزنش شود. مدیرکل اعلام کرده است که اکنون در یک فرایند زمانی قرار داریم که مثلا این فرایند در مورد ژاپن 30 سال طول کشید.
4- ایران قربانی بی توجهی شده است. در بسیاری از موارد قبل از تکمیل ارزیابی، بررسی و تحلیل آزمایشگاهی، دبیرخانه یک گزارش ناقص ارائه کرد که باعث تشدید سردرگمی سیاسی شد. من دو سال قبل را به خاطر میآورم که در آن دبیرخانه گزارش داد که فقط در یکی از اتاقها، بازرسان آژانس ذرات اتمی یافتهاند که حاوی 36 درصد اورانیوم غنی سازی شده بود. هیات آمریکایی اقدامات سیاسی فراوانی کرد و برخی مطبوعات غرب افکار عمومی را فریب دادند و این تصور را در میان آنها ایجاد کردند که ایران سرگرم فریب دادن آژانس است. این اتفاقات در حالی میافتاد که بسیاری از نمونههای هنوز تحلیل نشده بودند. در گزارش بعدی به شورای حکام، مدیر کل اعلام کرد که در بسیاری از اتاق ها و حتی ساختمان های دیگر نیز ذرات مشابهی کشف شده است. بنابراین من تاکید میکنم که دبیرخانه نباید زیر فشار شورای حکام یک گزارش را قبل از تکمیل تحقیقات منتشر کند.