خاطره طولانی‌ترین خیابان خاورمیانه

طبق اسناد تاریخی سردار سپه در دوران ریاستش بر مسند وزارت جنگ یعنی سال‌های 1302- 1300 همزمان با احداث این خیابان دستور داد در دو طرف خیابان چنار بکارند و داستان تولد قدیمی‌ترین خیابان پایتخت و بلندترین خیابان خاورمیانه، از همین‌جا شروع شد؛ همزمان با کاشت درخت‌ها، حفر نهر برای آبیاری آنها هم آغاز شد.

در سال‌های بعد، پس از تصویب قانون راهسازی و گسترش خیابان‌های تهران در مجلس سال ۱۳۰۹ خورشیدی و آسفالت‌ریزی در خیابان‌های باب‌همایون، میدان توپخانه و اول خیابان لاله‌زار یک سال پس از آن در سال ۱۳۱۱ خیابان پهلوی آسفالت شد.

بعدها هم چنارها کنار جوی آبی که از زیر پایشان می‌گذشت، کم‌کم قدکشیدند و بزرگ شدند تا امروز که عددهای نشسته بر تن تقویم یکی یکی عوض شدند و 97 سال از عمر چنارهای ولیعصر گذشت و همنشینی پایتخت‌نشین‌ها با این درخت‌های سبز و استوار 1131 ماهه شد.

خیابان 18 کیلومتری ولیعصر تهران که می‌توان، تاریخ و فرهنگ پایتخت را از میدان راه‌آهن تا میدان تجریش در آن مرور کرد؛ یادگاری از روزهایی است که به گفته جهانگرد معروف ایتالیایی، تهران را چنارستان کرده بود.

در همین رابطه پیترو دلاواله جهانگرد معروف ایتالیایی، که در فاصله سال‌های 995 تا 1001 هجری شمسی به ایران سفر کرده و گذرش به تهران افتاده بود، تهران را شهری بزرگ، پهناورتر از قزوین، با باغ‌های بسیار بزرگ میوه و نهرهای پهن و باریک برای آبیاری باغات و خیابان‌هایی پر از درختان چنار پربرگ و تنومند و زیبا دید و در سفرنامه‌اش نوشت: «من باید واقعا تهران را شهر چنار بنــــــــامم.»