کنسرت - نمایش «سی» که یک سال پیش درست در همین ماه مرداد، در کاخ سعدآباد اجرا شد را که یادتان هست؛ یک اثر موسیقایی - نمایشی که 25 شب اجرا داشت و هر شب حدود 4000 تماشاگر؛ برنامهای که با حضور هنرمندان چهره موسیقی و تئاتر کشور از جمله همایون شجریان، سهراب پورناظری و بهرام رادان آماده و اجرا شد تا با اشاره به اسطورههای ایرانی و بهره گرفتن از شاهنامه، یادآور هرچه بیشتر فرهنگ و تمدن ایرانزمین باشد. تا اینجای کار نه تنها هیچ انتقادی به اجرا وارد نیست، مردم هم از تولید و ارائه چنین اثری خوشحال بودند، تا آنجا که تصاویری از صحنه نورپردازی و بالا رفتن بهرام رادان از ستونهای کاخ ملت سعدآباد رسانهای شد و مثل همیشه فعالان و دلسوزان میراث فرهنگی تنها گروهی بودند که با دیدن تصاویر، خونشان به جوش آمد. کاخ سعدآباد یکی از بناهای تاریخی و ملی مهم در تهران است و مهمترین اعتراض میراثدوستان به اجرای کنسرت سی این بود که وقتی آسیب زدن به آثار تاریخی از سوی چهرههای سرشناس و هنرمندانی که برای مردم الگو هستند، میافتد، چه انتظاری میتوان از مردم داشت و با الگوگیریهای بعدی از کار چهرههای سرشناس چه باید کرد؟!
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم