جــدا از جامعه

دسته‌ای از افراد مجرد، آرمانگرا هستند و تا هنگاهی که شرایط خاص و ایده‌آلی که در ذهن می‌پرورانند برایشان ایجاد نشود تن به ازدواج نمی‌دهند. اغلب این افراد زمانی به اشتباه خود پی می‌برند که سن‌شان بالا رفته و به این شکل افزایش سن را دلیلی برای ازدواج نکردن مطرح می‌کنند.

گروه دیگری که زندگی مجردی را ترجیح می‌دهند برنامه‌هایی مانند ادامه تحصیل، ارتقای شغل و تفریحات مجردی را بهانه قرار می‌دهند، این افراد نیز پس از مدتی از تصمیم‌شان پیشیمان می‌شوند و افسوس زمان از دست رفته را می‌خورند.

اغلب افراد زمانی که دوران زندگی مجرد‌شان طولانی می‌شود از ازدواج بیشتر فاصله می‌گیرند، زیرا دچار وسواس شده و از طرفی قادر نیستند برای ایجاد خانواده مسئولیت قبول کنند.

البته نباید فراموش کرد افرادی نیز هستند که بناچار به زندگی مجردی می‌پردازند این گروه به خاطر مشکلات اقتصادی هر روز از آرزوهایشان فاصله می‌گیرند به همین دلیل مسئولان باید دسترسی به حداقل‌ها را برای شروع زندگی برای جوانان فراهم کنند تا آنها به خاطر مشکلات اقتصادی زندگی مجردی را انتخاب نکنند.

افزایش زندگی مجردی آسیب‌هایی زیادی را برای جامعه به دنبال دارد برای نمونه بنیان خانواده به مرور از بین خواهد رفت و اعضای جامعه ارزش‌های خانواده را زیر پا می‌گذارند، در چنین شرایطی افراد منفعت‌گرا می‌شوند. برای نمونه کم نیستند افرادی که این روزها به ازدواج دید اقتصادی دارند و قبل از هر اقدامی منفعت مالی‌شان را می‌سنجند. رواج چنین رویکردی نشان از کمرنگ شدن ارزش‌های خــانواده دارد.

غفور شیخی

جامعه‌شناس