معمولا استفاده از قرص، شربت و آمپول اینجا متداول نیست. اما در عوض استفاده از سرم و داروهایی که به صورت وریدی [تزریق مستقیم به رگ] کاربرد بیشتری دارد. هم تاثیر سریعتری دارد و (با خنده ادامه داد) هم دردسر برای پرستارها کم است. بعد در مورد حال خودم توضیحاتی داد که آزمایشم را دیده و جای نگرانی نیست و... .
در مورد بیمارستان و قسمالاصدقا ازش پرسیدم. در جواب گفت: به روزهای تمیز و آرام بیمارستان رسیدهای. روزی همه تختهای این بخش پر از نیروهای ایرانی و افغان بود. اینجا پر بود از بچههای رزمنده و وضعیت بهداشت و تمیزی هم اصلا قابل گفتن نبود. با این که به نظرم اصلا فضای بیمارستان تمیز نبود و حتی پرستارها در راهرو سیگار میکشیدند، دکتر محمد داشت از تمیزی میگفت. در همین فکرها بودم که انگار دکتر محمد فکرم را خوانده باشد با خنده گفت: اینکه الان این بیمارستان را با بیمارستانهای تهران مقایسه کنی نمیشودها...
من نسبت به وضعیت همینجا میگویم! در زمان محاصره حلب و زمانی که بیشتر از ۷۰درصد شهر در اختیار داعش و افراد مسلح بود این بیمارستان تنها مرکز درمانی بود که در اختیارمان قرار داشت و تنها یک خیابان برای دسترسی به بیرون از شهر داشتیم.
حرفهای دکتر محمد از وضعیت حلب مکملی بر اطلاعاتم از حلب و ماجرای محاصرهاش بود. دکتر گفت فردا صبح حوالی ۹ دوباره باید آزمایشت تکرار شود و احتمالا تا ظهر مرخص میشوی؛ همین هم شد. روز بعد حوالی ساعت 10 صبح دکتر سوری آمد و تنها بیمار بخش اصدقا را مرخص کرد.
سیدمجتبی مومنی
روزنامهنگار
با هوشنگ نصیرزاده، وکیل بیرانوند
با تهیهکننده «سفینه نجات» به مناسبت روز جهانی کودک، از ضرورت سرمایهگذاری پایدار در انیمیشن ایران گفتیم