روایتی مستند از زنان قربانی داعش

فاطمه بنیادی، تدوینگر مستند زنانی با گوشواره‌های باروتی، درباره علت نبود رویکرد قضاوت در این مستند، به باشگاه خبرنگاران جوان گفت: پرسوناژ اصلی ما یک روزنامه‌نگار است؛ یعنی ما قرار است از دید یک ژورنالیست به ماجرا نگاه کنیم. یکی از اصول مهم کار خبرنگاری عینیت و بدون قضاوت بودن است. البته به این معنا نیست که هیچ فکری راجع به جریان‌های مختلف نداشته باشد؛ بلکه به معنای لزوم انعکاس به نحوی است که بیننده تصمیم بگیرد. ژورنالیست قرار نیست، چیزی را آماده و در دهان مخاطب بگذارد چون کار سختی است؛ اما تمام تلاشمان را کردیم که این اتفاق بیفتد. او در پاسخ به این‌که زنانی با گوشواره‌های باروتی به چه مقوله‌ای اشاره می‌کند، بیان کرد: بسیار دشوار است در یک جمله بخواهیم بگوییم که این مستند به چه اشاره می‌کند. طیف بسیار وسیعی از آدم‌ها را در پشت صحنه جنگ داریم که تا الان دیده نشده‌اند. ما هیچ وقت راجع به زن‌های داعشی چیزی ندیدیم و نشنیدیم و تصور ما از چهره داعشی‌ها مردانه است. پس اینها چطور زندگی می‌کنند، آیا همه آنها این‌قدر جوان هستند که زن ندارند؟ در صورتی که این‌طور نیست. همه دارای زن و بچه هستند و اتفاقا زن‌هایی دارند که از آن طرف دنیا برای ملحق شدن به داعش آمدند و همه رسالتشان این است بچه‌ای را پرورش دهند که در سن پایین خودش را برای داعش می‌کشد و این بسیار عجیب است.

بنیادی گفت: شخصیت قصه ما با دو کمپ در این مستند مواجه می‌شود؛ یکی کمپ زن‌های خارجی داعشی است که از کشورهای مختلف آمدند و برخی از آنها مجرد به داعش پیوستند؛ بچه دار شدند و تمام هدفشان خدمت به داعش بود. دیگری زن‌های قربانی جنسی داعشی هستند که از دست داعش فرار کردند. حالا این اتفاق فرار کردن بسیار هیجان انگیز و سوال برانگیز است، اما آسیبی که دیدند بسیار سخت و دردناک است.

او درباره سخت ترین بخش تولید این مستند اظهار کرد: بخش زن‌های قربانی داعش بسیار تلخ و سنگین بود. ما یک سکانس انفجار خمپاره هم داریم که جلوی چشم دوربین،آدم‌هایی که در لوکیشن و همراه گروه بودند، کشته شدند و این نیز خیلی دردآور و سخت بود.