پیمان مونیخ ، اشغال چکسلواکی توسط آلمان

جام جم آنلاین: 68 سال پیش در روز 30 سپتامبر سال 1938 میلادی دالادیه نخست وزیر فرانسه ، چمبرلن نخست وزیر بریتانیا و موسولینی نخست وزیر ایتالیا در شهر مونیخ آلمان توافق های مونیخ

کد خبر: ۱۱۱۵۴۷

را با هیتلر صدر اعظم آلمان امضا کرده و کشور کوچک چکسلواکی را دو دستی به دیکتاتور نازی تقدیم می کنند.

هیتلر که در ماه مارس سال 1938 میلادی اتریش را به خاک آلمان منضم کرده بود تصمیم گرفت بخش هایی از خاک کشور کوچک چکسلواکی را به قلمروی رایش اضافه کند.
او اکثریت جمیعت آلمانی منطقه سودت را بهانه کرده بود تا بتواند تصمیمش را اجرا کند. اما بسیاری از آلمانی ها خاطره تلخ شکست در سال 1918 میلادی را فراموش نکرده و مخالف جنگ بودند.

فرانسه علیرغم متحد بودن با چکسلواکی در چارچوب یک پیمان تفاهم قصد نداشت برای دفاع از تماممیت ارضی این کشور کوجک دست به اسلحه ببرد زیرا در مورد توان ارتش خود در مقابل ارتش مدرن و مجهز آلمان تردید داشت.

نویل چمبرلن نخست وزیر بریتانیا که از واقعیت های بین المللی بی اطلاع بود ، تصور می کرد با نرمش بیشتر در مقابل هیتلر می توان صلح را حفظ کرد.
او برای اینکه به زمزمه های جنگ خاتمه دهد در روز 15 سپتامبر در برچسگادن به ملاقات هیتلر می رود و بار دیگر او را در 22 سپتامبر در گودسبرگ ملاقات می کند.

با این حال ، نزدیکان هیتلر و افکار عمومی آلمان که خاطره تلخ شکست جنگ جهانی اول را هنوز فراموش نکرده بودند با جنگ مخالف بودند اما هیتلر قصد جنگ داشت تا به عمر پیمان تحقیرآمیز ورسای که در پی شکست آلمان در جنگ جهانی اول در سال 1919 میلادی امضا شده بود ، خاتمه دهد.
سرانجام ، بنیتو موسولینی دیکتاتور فاشیست ایتالیا و متحد و یار نزدیک هیتلر به کمکش می شتابد و با پیشنهاد یک کنفرانس بین المللی به عنوان آخرین راه حل او را از بن بست خارج می کند.
کنفرانس مونیخ در روز 27 سپتامبر سال 1938 میلادی با حضور ادوارد دالادیه نخست وزیر فرانسه ، نویل چمبرلن نخست وزیر بریتانیا ، بنیتو موسولینی نخست وزیر فاشیست ایتالیا و آدولف هیتلر صدراعظم آلمان نازی در شهر مونیخ آغاز می شود.
ادوارد دالادیه می دانست با دادن امتیاز به هیتلر او مطالبات خود را بیشتر کرده و زمانی که از لحاظ نظامی به اندازه کافی قدرت یابد جنگ را علیه دموکراسی های اروپا آغاز می کند بنابراین با دادن کمترین امتیاز به هیتلر مخالفت می نماید.

با این حال ، دالادیه می دانست افکار عمومی فرانسه مخالف جنگ است.
سرانجام دالادیه تسلیم یک پیشنهاد مزورانه موسولینی می شود. چمبرلن نیز که به تصور خود می خواست صلح را نجات دهد ، مخالفتی از خود نشان نمی دهد.چکسلواکی با خیال باطل ادامه صلح در اروپا در چنگ نازی ها رها می شود.

براساس توافق های مونیخ ، چکسلواکی موظف بود ظرف مدت 10 روز سرزمین سودت را تخلیه کرده و کلیه استحکامات مرزی خود را منهدم کند.
در روز اول اکتبر سال 1938 میلادی ارتش آلمان وارد خاک چکسلواکی می شود و سرزمین سودت را به خاک آلمان منضم می کند.
پس از تجزیه چکسلواکی ، اسلواک ها یک قوم کوچک که از نظر زبان و فرهنگ با چک ها نزدیک بوده اما از آنها فقیرتر بودند از حمله نظامی آلمان سود می جویند و تقاضا می کنند آنچه از خاک کشور باقی مانده است به یک کشور فدرال مبدل شود.
در یک قسمت منطقه بوهم - موراویا با جمعیت چک و در قسمت دیگر منطقه روتنیا با جمعیت اسلواک. اما این برای اقلیت اسلواک کافی نبود ، مقامات اسلواک که زیر دست نازی ها بودند در روز 14 مارس سال 1939 استقلال خود را اعلام می کنند.

هیتلر در همان روز «هاشا» رییس جمهور چک که بر اساس توافق های مونیخ جانشین ادوارد بنش شده بود را به برلین احضار می کند.
هیتلر از «هاشا» می خواهد سرنوشت کشور و ملت چک را به دست های مطمئن آلمان بسپارد در غیر این صورت شهر پراگ به خاکستر تبدیل می شود.

از فردای آن روز ، هیتلر سرزمین بوهم - موراویا را به یک قلمروی تحت قیمومت رایش تبدیل می کند بی آنکه دیگر نیازی باشد نظر پاریس و لندن را جویا شود.
به این ترتیب ، در روز 30 سپتامبر سال 1938 میلادی دالادیه نخست وزیر فرانسه ، چمبرلن نخست وزیر بریتانیا و موسولینی نخست وزیر فاشیست ایتالیا در شهر مونیخ آلمان توافق های مونیخ را با هیتلر امضا کرده و کشور کوچک چکسلواکی را دو دستی به دیکتاتور نازی تقدیم می کنند.

هیتلر فقط به منطقه سودت بسنده نمی کند و مدتی بعد سرزمین بوهم - موراویا را به یک قلمروی تحت قیمومت رایش مبدل می کند. این نخستین بار بود که یک کشور اروپایی از هم پاشیده و عملا به یک مستعمره تبدیل می شود.اسلواکی که مستقل شده بود به یک رعیت آلمان نازی مبدل می گردد.

اما تداوم صلح یک امید واهی بود که در آینده ای نه چندان دور این واقعیت آشکار می شود.
بنابراین در تاریخ ، پیمان مونیخ به عنوان نماد بزدلی و پستی سیاسی شناخته شده است.

بهرام افتخاری