ارتباط یک ماده مغذی با آب و چربی نیز قابلیت استفاده بیولوژیک آن را افزایش می دهد. برای جذب مواد مغذی قابل حل در چربی باید خارج از ساختار سلولی دریافت شده و سپس برای جذب به حاملین چربی دوست یا لیپوفیلیک در روده منتقل شود.
لوتدین یکی از این مواد است. این ماده در اسفناج و دیگر سبزیجات سبز مانند کلم ، بروکلی و نخود فرنگی موجود است. گفته می شود لیکوپن از تحلیل چشمی جلوگیری کرده یا روند آن را کند می کند.
دریافت لیکوپن به همراه مقدار جزئی چربی ، جذب آن را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. چربی حمل این ماده به اسیدهای چرب روده را تسهیل نموده باعث افزایش جذب آن می شود.
قابلیت استفاده بیولوژِیک حوزه روبه رشد و ویژگی است که قابلیت تاثیر گذاری بر صنعت غذای سالم را دارد.
شناخت نحوه تغییر راه انتقال و جذب مواد مغذی در بدن به دریافت مواد خاص با ویژگی های مورد نظر کمک می کند.
به هر حال محققان معتقدند این حوزه بسیار پیچیده است زیرا مواد مغذی مختلف به روش های متفاوت با هم تداخل می کنند.
برای مثال با پختن گوجه فرنگی ویتامین C آن تجزیه می شود و با افزودن روغن به سبزیجات کلسترول خون افزایش می یابد بنابراین آشنایی بیشتر با چگونگی جذب مواد مغذی توصیه های غذایی بهتر و مفید تری را می توان ارائه کرد.