ابوعلی حسین ابن عبدالله ، معروف به شیخ الرئیس پزشک ، ریاضیدان ، فیلسوف و منجم بزرگ ایرانی است که در سال 370 ه.ق در خرمثین از توابع بخارا به دنیا آمد.
کد خبر: ۱۰۷۲۵۱
وی یکی از نوابغ شهیر ایرانی است که در هجده سالگی چنانکه خود نوشته است از تعلم همه علوم فارغ شد و در 21
سالگی دست یه تالیف و تصنیف زد. در 22 سالگی پدرش در گذشت و ابن سینا متصدی شغل او شد. پس از مدتی ابن سینا به علت نابسامانی اوضاع سیاسی بخارا ، این شهر را ترک گفت و به گرگانج نزد خوارزمشاه رفت . سلطان غزنوی همان هنگام از او خواست که به غزنه رود اما بوعلی خواسته او را نپذیرفت . ابن سینا در بازگشت به گرگان با ابو عبید جوزجانی آشنا شد وتوانست در این سفر کتاب المختصر الاوسط، کتاب المبدا والمعاد و مقداری از کتب قانون و نجات را به رشته تحریر درآورد. در مشرق زمین فلسفه یونانی هیچگاه مفسری با عمق و دقت ابن سینا نداشته است . وی آرای آنان را با نظرات یکتا پرستی اسلام در هم می آمیخت و به این طریق در فلسفه مشا مباحثی آورد که در اصل یونانی آن سابقه ای نداشته است. هرگاه مساله ای از مسائل بر این دانشمند مشکل می شد باوضو به مسجد می رفت وحل آن مساله را از خداوند می خواست . او در حوزه علم طبابت نیز استادی حاذق و طبیبی عالم بود به گونه ای که بسیاری از بیماری های صعب العلاج آن دوران را درمان می کرد. وی در حوزه نجوم و ریاضی نیز صاحب رای است .حکیم در حدود 405 ه.ق به ری عزیمت نمود و در اوایل سال بعد به قزوین رفت و از آنجا با سفر به همدان در این شهر رحل اقامت گزید و 9 سال در آن شهر ساکن بود تا این که در میان دیلمیان به وزارت رسید. بر اثر سعایت معاندان شیخ پس از وزارت ، مدتی به زندان افتاد و در این مدت چند کتاب و رساله مهم از جمله اشارات و شفا را تالیف کرد. ابن سینا تا آخر عمر به دانش اندوزی و پیشبرد علمی همت گمارد تا آن که در سال 428 ه.ق در همدان در گذشت. پیکر او در همدان مدفون است . به پاس ارج نهادن به تلاش های پزشکی آن عالم بزرگوار روز اول شهریور هر سال به یاد او بنام روز پزشک گرامی داشته می شود.