امیررضا واعظ آشتیانی به دلیل سابقه مدیرعاملی باشگاه استقلال و قائممقامی سازمان تربیت بدنی در پرونده مدیریتش، فرد مناسبی برای ارزیابی این ماجراست.
بازیکنان امید استقلال که توسط دبیرکل فدراسیون محروم شده بودند، بعد از صحبتهای جنجالی علیرضا منصوریان، سرمربی استقلال در آبادان، توسط رئیس فدراسیون بخشیده شدند. شما این داستان را چطور ارزیابی میکنید؟
کاش فدراسیون اصلا این بازیکنان را تنبیه و محروم نمیکرد تا اینطور رای خودش را وتو کند.
اصلا اینکه دبیرکل یک چیزی میگوید و رئیس یک حرف دیگر میزند، درست است؟
به هیچ وجه. متاسفانه در فدراسیون فوتبال مدیریت به گونهای است که قبل از آنکه تبعات تصمیمشان را بررسی کنند، تصمیم میگیرند و وقتی با واکنش تند طرف مقابل روبهرو میشوند، خیلی زود عقبنشینی میکنند. خب برای چه این تصمیم را میگیری؟ کارتان از اول اشتباه بود. این نشان میدهد تصمیمها، عالمانه، منطقی و اصولی نیست.
با این اوصاف مدیریت در فوتبال را نمیپسندید.
یک اصطلاحی در مدیریت داریم به نام «راه بنداز و جابنداز» اما همین شیوه هم اصول خودش را دارد و بیقاعده نمیشود کار کرد. هر تصمیمی را نمیشود اینطور گرفت. من کاری ندارم که حرفهای سرمربی استقلال درست بود یا غلط و اینکه واکنش او تند بود یا مناسب. حرف من چیز دیگری است. میگویم چرا تصمیمهای فدراسیون فوتبال به جای آنکه مبتنی بر منطق باشد، احساسی است؟ اینها نشانه ضعف فدراسیون فوتبال است و باعث میشود رویههای نادرست مدیریتی رواج پیدا کند و نتوانند فوتبال را بدرستی اداره کنند.
حرف دبیرکل فدراسیون این بود که باشگاهها باید با تیمهای ملی همکاری کنند.
واضح است که باشگاهها باید با همه تیمهای ملی تعامل داشته باشند، اما به گونهای که قوانین بینالمللی میگوید. در هیچ قانونی نداریم که اگر بازیکنی در اردوهای تیم ملی شرکت نکند، او را محروم کنند. اگر این تصمیم فدراسیون فوتبال، نمونه خارجی داشت، فدراسیون به این سرعت از تصمیم خود عقبنشینی نمیکرد. قوانین و تصمیمها نباید خلقالساعه و به زبان سادهتر، مندرآوردی باشد. فدراسیون فوتبال باید به گونهای رفتار کند که احکامش به فوتبال آرامش دهد و نافذ و اثرگذار باشد، نه آنکه با احکامش حاشیه درست کند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم